အလုပ်ကိစ္စနှင့် ကျတော်ရန်ကုန်သို့ရောက်သည်။ရန်ကုန်၌ ဆွေမျိုး အပေါင်းအသင်းမရှိသဖြင့် ထုံးစံအတိုင်း ဟိုတယ်တွင် တည်းရသည်။ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်မဟုတ်သော်လည်း…တော်တော်လေး သပ်ရပ်သားနားသည်။
ပထမတစ်ရက် ကျတော် ဟိုတယ်ခန်းသို့ရောက်ရောက်ခြင်း…ခဏအနားယူကာ…ရန်ကုန်မြို့အနှံ့တကိုယ်တည်း ပတ်သည်။ရန်ကုန်သည် ကျတော်နှင့်မစိမ်းသော်လည်း…သိပ်တော့ မကျွမ်းကျင်…။တချို့နေရာများတွင် ဘယ်ကစသွားလို့ သွားရမှန်းမသိ။
ဥပမာ…ကျတော်တို့နယ်တွင် အဆက်အသွယ်ရှိလျှင် အလွယ်တကူရနိုင်သော…စော်ခေါ်သည့် ကိစ္စ။အလွယ်တကူရနိုင်သည် ဆိုသော်လည်း ကိုယ့်မြို့ကိုယ့်နယ်ဖြစ်သည့်အတွက် အပေါင်းအသင်းစုံသည်။မိဘဆွေမျိုးများလည်းရှိသဖြင့် တော်ရုံ တန်ရုံ ခေါ်ဖို့ဆိုသည်မှာမလွယ်..။ကျတော်တို့ မိသားစုက မြို့မျက်နှာဖုံးလို ဖြစ်နေသည့်အတွက်ပိုဆိုးသည်။
ထို့ကြောင့် ရန်ကုန်သို့ရောက်တုန်း ရောက်ခိုက် ကိုယ့်ကို ဘယ်သူမှမသိနိုင်သည့်နေရာတွင် တခဏတာ စိတ်ဖြေချင်သည်။ရန်ကုန်မြို့တွင် စော်ခေါ်ချင်လျှင် ပို၍လွယ်မည်ဟု ထင်ရသော်လည်း…ကျတော့်တွင် ဒီကိစ္စမျိုး မေးရလောက်အောင်ထိ ရင်းရင်းနှီးနှီးပေါင်းသည့် သူငယ်ချင်းမရှိ…။ဟိုတယ် receptionist ကိုမေးရအောင်ကလဲ မိန်းကလေး ဖြစ်နေပြန်တော့ ကျတော် မျက်နှာပူရသည်။
ကလပ်သို့ရောက်တော့လဲ မရှာဖွေတတ်ပြန်။စိတ်သာရှိသည်…ကိုယ်က မလိုက်နိုင်သည့်အဖြစ်…။၂ရက်ခန့် အလုပ်ကိစ္စနှင့် တွေ့စရာရှိသည့်သူနှင့်တွေ့…လုပ်စရာရှိသည်များ လုပ်သည်။စတုတ္ထမြောက်နေ့တွင် ကျတော် ဘယ်မှမသွားဖြစ်။
နေ့လည် ထမင်းဆင်းစားပြီး…အခန်းပြန်ကာ TV channel လိုင်းများ ဖွင့်ကြည့်ရင်း ခဏအိပ်မယ်ပြင်သည်။ညနေမှ အပြင်ထွက်တော့မည်။ဟိုနှိပ်ဒီနှိပ် လျှောက်နှိပ်ရင်း ချန်နယ် တခုက ဟိုကားတွေလာနေသည်။ကိုရီးယား Half ကားထင်သည်။
ပုံမှန်ကိုရီးယားတွေမကြည့်ဖြစ်သော်လည်း…ယခုတော့ မစားရတာကြာနေသော ညီလေးက TV ထဲမှ မင်းသမီးလှလှကို ဖင်အပြောင်သားနှင့် ခဏလေး မြင်သည်ကို တောင်ချင်လာသည်။TV ထဲမှစုံတွဲ လိုးရန်တာစူနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျတော် ပါလိုးချင်လာသည်။
သို့သော် လိုးရန် စော်ကမရှိ..။ငါးဦးကော်မတီထိုင်ရင်း အလုပ်လုပ်ရပေမည်။ဝတ်ထားသော ဘောင်းဘီတိုကို ဆွဲချွတ်ရင်း အိပ်ရာပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ညီလေးကို အလုပ်အကျွေးပြုသည်။ကိုရီးယားကားများကို အားမရ။ထို့ကြောင့် ဖုန်းကိုဆွဲယူရင်း ဂျပန်အပြာကား တကားကို ဖွင့်သည်။နားကြပ်ကို တပ်သည်။တအားအားတအင်းအင်း အသံ အပြင်က ကြားလို့မကောင်း။
ဂျပန်ကောင်များ လီးသေးသေးနှင့် လိုးသည်ကို တအားအားအော်နေသော ဂျပန်မများကို ရယ်ချင်သော်လည်း…သူတို့အော်သံများက ဖီးလ်ပိုလာသည်။မျက်ရည်လည်ရွှဲနှင့် တောင်းတောင်းပန်ပန် အလိုးခံနေတာတွေ့ရလျှင် ကျတော် ပိုဖီးလ်လာသည်။ထို့ကြောင့် TV မှ ကိုရီးယား အပြာကားကို မေ့ပြီး ဂျပန်မ တအားအားနှင့် ကိမုချိနေသည်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
ဂျပန်မ၏ နို့ကြီးကြီး နှစ်လုံးနှင့် ပန်းသွေးရောင်ထနေသော နို့သီးခေါင်းတို့ကို ပြေးစုပ်ချင်သည်။အမွှေးထူထူနှင့် ဂျပန်မ၏ အဖုတ်အား လက်နှစ်ဖက်နှင့်ဖြဲကာ ယက်စုပ်ချင်သည်။နို့နှစ်လုံးအား ပြိုင်တူဆွဲကာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးချင်သည်။ကြည့်ရင်း ကြည့်ရင်း ဈာန်ဝင်နေပြီမို့ ကိုယ့်လီးကိုယ်ကိုင် ဂွင်းထုနေခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်မိသည့်အတွက်။
“ကလစ်…ကျွီ”
တံခါးရုတ်ကနဲ ဖွင့်လာသည်နှင့်အတူ အခန်းထဲသို့ ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဝင်လာသည်။
“အို”
“ဟာ…ဘာလဲ”
အခန်းသန့်ရှင်းရေး ကောင်မလေး ထင်သည်။မျက်နှာသုတ်ပဝါနှင့် ပစ္စည်းအချို့ ကိုင်ရင်း ဝင်လာသည်။ကျတော် ရှက်ရှက်နှင့် လက်ထဲက ဖုန်းကို ယောင်၍ လွှင့်ပစ်မိတော့ နားကြပ်ပါပြုတ်ထွက်သွားပြီး…ဂျပန်မ၏ တအားတအား တဟင့်ဟင့်အသံထွက်လာသည်။
ထိုကောင်မလေးကလဲ ကြောင်၍ရပ်ကြည့်နေသည်။ကုတင်ပေါ်တွင် ကိုယ်လုံးတီးယောကျာ်းတစ်ယောက် လီးအတောင်သားနှင့် ဂွင်းထုနေသည်ကို မမြင်ဖူး၍လားမသိ ကြောင်တောင်တောင်နှင့် မျက်လုံးပြူး မျက်ဆံပြူး ဖြစ်နေသည်။
ကျတော်သည်လည်း ကောင်မလေး ရုတ်တရက် ဝင်လာသဖြင့် လန့်ပြီး ဆွဲမိဆွဲရာဆွဲသော်လဲ ဘာမှမမိ…။ကိုယ့်လီးကိုယ်သာ အုပ်ကိုင်ရင်း…
“မင်း…ဘာလုပ်တာလဲ…”
“ကျမ..ကျမတောင်းပန်ပါတယ်”
“မင်းက ဒီမှာဘာလုပ်နေတာလဲ”
“ကျမ…ကျမ အကို ဒီမှာရှိနေမှန်း မသိလို့ပါ”
“သွား…သွား…ထွက်တော့ ထွက်တော့”
“ဟုတ် ဟုတ် တောင်းပန်ပါတယ်”
ကောင်မလေးက ကြောက်ကြောက်လန့်လန့် လှည့်ထွက်မယ်ပြင်တော့…ကျတော် ခေါင်းထဲ လက်ကနဲ ဖြစ်သွားတယ်…
“မင်း ဒီမှာ ဘယ်လိုမျိုး အလုပ်လုပ်နေတာလဲ”
“ကျမ…အခန်းသန့်ရှင်းရေး လုပ်ဖို့လာတာပါ…တံခါးကလဲ…ပိတ်ထားတာနဲ့…”
“မင်း အလုပ်မလုပ်ခင် တံခါးကို အရင်ခေါက်ရမှာလေ…တံခါးမခေါက်ပဲနဲ့ မင်းဝင်လာတာလား”
“ကျမ…ကျမ တံခါးခေါက်ပါသေးတယ်…အထဲက ပြန်ဖြေသံမကြားတာနဲ့”
ကောင်မလေး တကိုယ်လုံးကြောက်လို့တုန်တာလား ရှက်လို့တုန်တာလားမသိ…ကျတော့်လက်ကို ဖယ်လိုက်တဲ့အခါ လီးက တန်းတန်းမတ်မတ် ကောင်မလေးရှိရာဆီကို ညွှန်တယ်…
“သောက်ရေးမပါတာကွာ…ဘာလဲ…မင်းက ဒီမှာ အလုပ်လုပ်တာလား..”
“ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ ကျမ ဒီမှာ လုပ်တာပါ…တောင်းပန်ပါတယ်”
ကျတော် ကုတင်ပေါ်လှမ်းပြန်တက်တော့ လီးက တထောင်ထောင်…မိန်းမ အနံ့ရလို့ထင်သည်။ကောင်မလေးက မျက်နှာကိုလွှဲ လက်နဲ့ကာထားသည်။
“ငါ ဘာပြောရမလဲလည်း မသိတော့ဘူး…ဒါက privacy ကွ…ဧည့်သည်ရှိနေတဲ့အချိန် သူတို့မခေါ်ပဲ room service ပေးလို့မရဘူး…ငါ မင်း မန်နေဂျာကို ခေါ်ရလိမ့်မယ်”
ထိုတော့မှ ကောင်မလေးက လှုပ်လှုပ်ရှားရှားနဲ့ ကျတော်ရှိရာဆီ မျက်နှာမူတယ်…။
“အကို…အကို…မလုပ်ပါနဲ့…မခေါ်ပါနဲ့”
“မရဘူးကွ…ခေါ်ရမယ်…မင်းငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ချိုးဖောက်တာ…ငါ ဖြေရှင်းချက် လိုချင်တယ်…မင်း မန်နေဂျာနဲ့ပြောကို ပြောရမယ်”
ကျတော် ဟိုတယ်က တယ်လီဖုန်းဆီ လက်လှမ်း ဖုန်းခွက်ကို ကိုင်တော့ ကောင်မလေးက ရှေ့ကိုတိုးရင်း…
“မလုပ်ပါနဲ့ အကိုရယ် ကျမတောင်းပန်ပါတယ်…ကျမ ဒီမှာ အလုပ်ဝင်တာ သိပ်မကြာသေးလို့ပါ…”
“ဒါ…ငါနဲ့ဆိုင်တာမှ မဟုတ်တာ…”
ကောင်မလေးက ဖုန်းခွက်ကို ဆွဲယူပြန်ချထားရင်း…
“ကျမ ဘာလုပ်ပေးရမလဲဟင်…အကိုဖြစ်စေချင်တာ ပြောပါ…ကျမ တကယ် အလုပ်ပြုတ်သွားလိမ့်မယ်…ဒီအလုပ်ဝင်တာ မကြာသေးလို့ပါ”
“ကောင်းပြီလေ…မင်းက ငါ့အတွက် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ…နောက်ပြီး…ငါက ဒီမှာ ကိုယ်လုံးတီးနဲ့ ရပ်နေတာ…မင်းဘာလို့ ထွက်မသွားသေးတာလဲ…မင်း အပျိုမဟုတ်ဘူးလား”
ကောင်မလေးက မျက်နှာကို ကွယ်ရင်း…
“ကျမ ကျမတောင်းပန်ပါတယ်”
“မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ”
“ပန်းနုပါ”
“မင်း ငါ့လီးကို ကိုင်ပေးနိုင်မလား…”
“ရှင်…ကျမ..ကျမ..”
ကောင်မလေး အလန့်တကြားနဲ့ သူ့လီးကိုကြည့်တော့ သူက လီးကို ငေါ့ပြရင်း…
“မင်း ငါ့လီးကို ကိုင်ပေးနိုင်မလားလို့မေးတာ…မရရင်လဲ…”
“မဟုတ်…မဟုတ်ပါဘူး…ကျမ တခြားအခန်းကိုလဲ ရှင်းရဦးမယ်…အလုပ်ချိန်က ၃ နာရီမှ ပြီးမှာဆိုတော့….”
“ကောင်းပြီလေ…ငါ မင်းကို ၃ နာရီ အထိစောင့်မယ်…သုံးနာရီထိုးလို့မှ မရောက်လာရင် ငါ မင်း မန်နေဂျာကို ဖုန်းဆက်မယ်”
ကောင်မလေး ၃နာရီ ၅ မိနစ်မှာ အခန်းထဲရောက်လာတယ်…ကျတော် ကုတင်ဘေး မတ်တပ်ရပ်ရင်း လီးကိုမေးငေါ့ပြတော့ သူမ ကျတော့်ရှေ့ ဒူးထောက်ရင်း လီးကို ကိုင်လာတယ်…။သူမ ကြည့်ရတာ စိတ်ဆုံးဖြတ်ပြီးပုံ…။
ကျတော့်လီးက Nivea Roll on ဘူးလောက်တုတ်ပြီး ၇ လက်မခန့်ရှည်တယ်…။ ကောင်မလေးက လီးကို ပါးစပ်ထဲ ငုံစုပ်ယူရင်း လက်တဖက်က ကျတော့်လီးကို လက်နဲ့ ဂွင်းတိုက်ပေးတယ်။လီးကို သူ့ပါးစပ်ထဲ ဝင်သလောက် သွင်းလိုက် စုပ်လိုက်လုပ်ရင်း လက်တွေကလဲ ဂွေးဥတွေကို နယ်ပေးတယ်။
တချက်တချက် လီးခေါင်းက အာခေါင်ကို ထိုးမိသွားတဲ့အချိန် ကောင်မလေး မျက်ရည်တွေ ဝေ့တက်လာတယ်။လီးစုပ်တာတော့ မရပ်သွားဘူး…။လီးဒစ်ကို လျှာနဲ့ထိုးလိုက် ဒစ်ဖျားကို လျှာနဲ့ ဝေ့ဝေ့ ယက်လိုက်နဲ့…လီးစုပ်တာမှာတော့ ကျွမ်းတယ်…။အတွေ့အကြုံ ရှိပုံရတယ်…။
“အာ…ရှီး…အား ကောင်းတယ်ကွာ…စုပ် စုပ်”
“အွတ်…ပြွတ်..ပြွတ်…အဟင်း…”
“အား…ကောင်းတယ်…ငါ့လီးကိုစုပ်..”
ကျတော် ပါးစပ်က ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်တွေရွတ်ရင်း ကောင်မလေး ပါးစပ်ကို လိုးတယ်။၅ မိနစ်ခန့်ကြာတော့….လီးကို ကောင်မလေး ပါးစပ်က ဆွဲထုတ်ရင်း…
“လီးစုပ်ရတာ ကောင်းတယ်မလား…ဟင် ပန်းနု”
ကောင်မလေးက ပါးစပ်မှာ ပေနေတဲ့ သွားရည်တွေကို လက်ခုံနဲ့ သုပ်ပြီး လက်ကလေး ပိုက်ထားတယ်…။
“ဟင် ပန်းနု…ခု လီးစုပ်တာ ပြီးသွားတော့ အလိုးခံမယ်မလား…ဒါမှမဟုတ် မင်း အလုပ်ပြုတ်ခံမလား…”
“ကျမ…ကျမ…ကျမ အလုပ်မပြုတ်ချင်ပါဘူး…”
ကျတော် သူမကို ကုတင်ပေါ် တွန်းထိုင်ခိုင်းရင်း…”ဘောင်းဘီချွတ်လိုက်”
ကောင်မလေးက ပြန်မပြောပဲ…သူမဘောင်းဘီဇစ်ကို ဖြုတ်နေသည်။ကျတော် သူမကို ဆွဲထူကာ…
“ထ…ဟိုဘက်လှည့်ပြီးချွတ်”
ကောင်မလေး ကျတော့်ကို ကျောပေးတဲ့အခါ…ကျတော် ကိုယ်တိုင်ပဲ ဘောင်းဘီကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ပင်တီ ပန်းရောင်လေးက ပေါ်လာသည်။တင်ပါးတွေက ဝိုင်းသည်။ဖြူသည်။ဘာအကွက်မှမရှိပဲ လုံးဝင်းဖြူဖွေးနေသည်။
ကျတော် ကောင်မလေးရဲ့ ပင်တီကို ဆွဲချွတ်ချပြီး ကောင်မလေးကို ကုတင်ပေါ် တဝက် မှောက်ခိုင်းသည်။ကောင်မလေး အနေအထားက ကိုယ်အောက်ပိုင်းက ကုတင်အောက်တွင်ဖြစ်၍ ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက ကုတင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။
“ဖြန်း…လှလိုက်တဲ့ အဖုတ်”
ကျတော် ကောင်မလေး တင်ပါးဖွေးဖွေးကို လက်နဲ့ချလိုက်သည်။အဖုတ်လေးက တော်တော်လှသည်။ပန်းရောင်ဖွေးဖွေးလေး ဖြစ်သည်။အမွှေးများမရှိ..။လက်နဲ့စမ်းပွတ်ကြည့်တော့…ကြမ်းရှရှကလေးဖြစ်သည်။ရိတ်ထားကာစဖြစ်မည်။ကျတော် လိုးချင်ပြီ။
Comdom ကို ဖောက် လီးမှာစွပ်လိုက်သည်။ကောင်မလေး အနောက်ကနေ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား နှစ်ခြမ်းကို ဖြဲရင်း လီးကို ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
“အင့်…အား…အား…ကျွတ်ကျွတ်”
ကောင်မလေး ညည်းသည်။အရည်များ ထင်သလောက် မထွက်သော်လည်း အရည်တော့ စို့နေသည်။ကျတော် လီးကို သူမ အဖုတ်ထဲ ဆက်တိုက် ဆောင့်ထည့်သည်။လျောလျောလျူလျူပဲ ဝင်၍သွားသည်။လီးနှင့် အဖုတ် စိမ်းသည့်ပုံမပေါ်။
ကောင်မလေးက ကုတင်ပေါ် လက်ထောက်ကုန်းရင်း…ကျတော့်ကို လည်ပြန်ကြည့်သည်။ကျတော် သူမ တင်ပါးဖြူဖြူတွေကို ဆုတ်ကိုင်ရင်း…ဆောင့်ဆောင့်လိုးသည်။
“အား…အဟင့်…အင့်..အင့်”
ကျတော် ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း တင်ပါးဖွေးဖွေးကြီးတွေက လှိုင်းတွန့်သလို တရိပ်ရိပ် တုန်တုန်သွားသည်။ကျတော် သူမတင်ပါးတွေ လှုပ်နေတာကို အရသာခံကြည့်ရင်း ဆောင့်ဆောင့်လိုးရင်းက ပြီးချင်လာသဖြင့် အရှိန်ပြန်ချသည်။
“အား…အကိုရယ်…အား…”
“ကောင်းလိုက်တဲ့ စောက်ဖုတ်ကွာ…အင့်..အင့် လှလိုက်တာကွာ…စီးကြပ်နေတာပဲ”
ကျတော် လီးတောင်နေသည်မှာလဲ ကြာသဖြင့် ပြီးချင်လာသည်။ကောင်မလေးရဲ့ ကုတင်အောက်ချထားတဲ့ ခြေထောက်တွေကို ကုတင်ပေါ်တင်လိုက်သည်။ကောင်မလေးပုံစံက ကိုယ်တင်ပေါ်ဝယ် လေးဘက်ကုန်းနေသည့် ပုံဖြစ်သည်။
ကျတော် လီးကို အဖုတ်ထဲ ပြန်ထိုးထည့်ရင်း လိုးသည့်အခါ ကောင်မလေးက ကျတော့်ကို ရီဝေနေသည့် အကြည့်နဲ့ ကြည့်သည်။နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ပြသည်။
“ပန်းနု…မင်း အလိုးခံဖူးတယ်မလား…ဟင်..အင့်အင့်”
“ဟုတ်..အား…အင်း”
“ငါလိုးတာ ကြိုက်လား…”
“အဟင့်…အင်း…အင်း…ကြိုက်တယ်”
“မင်း အဖုတ်က အရမ်းကောင်းတယ်..စောက်ပတ်ကလဲ ဖြူဖွေးနေတာပဲ”
ကျတော် ကောင်မလေးကို လိုးရင်း ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေ ပြောနေမိတယ်။ကောင်မလေးက ကောင်းလာပြီထင်သည်။သူမတင်ပါးတွေကို ကျတော့်ဘက်ကို ပြန်ပေးလာသည်။ကျတော် ဖင်ဖွေးဖွေးကြီးကို ကြည့်ရင်း ဆောင့်လိုးရာကမနေနိုင်တော့…။
“ပန်းနု ငါ…ငါ…ပြီးတော့မယ်…မင်းရော ပြီးတော့မလား…”
“အင့်…အင်း…အင်း…”
အကြပ်ကိုင်၍ လိုးခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကောင်မလေး မပြီးမစီး အရသာ မရှိဖြစ်မည်ကို မလိုလား။ထို့ကြောင့် ကောင်မလေးကို မေးခြင်းဖြစ်သည်။ကောင်မလေးက မီးစိမ်းပြသည်နှင့်….
ကောင်မလေးကို ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှန်ကာ သူမအင်္ကျီကြယ်သီးတွေကိုဖြုတ်လိုက်သည်။ဘရာချိတ်ကိုပါဖြုတ်လိုက်တဲ့အခါ…နို့ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ကြီးတွေပါပေါ်လာသည်။ကောင်မလေးက တော်တော် အသားဖြူသည်။နိူ့သီးခေါင်းလေးတွေက ပန်းရောင်လေးဖြစ်သည်။
ကောင်မလေး၏ ပင်တီရော ဘောင်းဘီရော အကုန်ဆွဲမချွတ်ရသေးသဖြင့် ကောင်မလေး၏ ပေါင်တံတွေကို စိထားသလိူဖြစ်နေသည်။အဖုတ်ကလေးမှာ ဖောင်းတင်း၍ ပန်းရောင်သန်းနေသည်။
ကောင်မလေး အဖုတ်သည် ခုတော့ အရည်ကြည်များရွှဲနေလေပြီ။
ကျတော် ပက်လက်မိုးမျှော်ဖြစ်နေသော သူမအဖုတ်လေးကို လက်နဲ့ တချက်နှစ်ချက်ဆွဲပွတ်ရင်း လီးကို ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။
“အား…အင်း….အဟင့်အဟင့်…”
ကျတော့်လီးသည် အရည်များရွှဲစိုနေသော သူမအဖုတ်ထဲ ခပ်စီးစီးကလေးပင် ဝင်သွားသည်။ထို့နောက် အသားကုန်ဆောင့်လိုးတော့သည်။ကောင်မလေးက သူမပေါင်တံတွေကို ဖြဲကာ ထိန်းကိုင်ထားရင်း အသားကုန်အော်ညည်းသည်။
ကျတော့်အကြိုက် ဂျပန်မများကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ကောင်မလေးက အော်လေ ကျတော်က ဆောင့်လိုးလေပင်ဖြစ်သည်။ကျတော် ကောင်မလေးရဲ့ စောက်စိကို လက်မနှင့် ခပ်မြန်မြန်ပွတ်ပေးတော့ကောင်မလေး တင်တွေရမ်းခါလာသည်။
ကိုယ့်နို့ကို ပြန်နယ်ရင်း ကျတော့ကို ကြည့်ကာ လျှာသပ်ပြသည်။
ကျတော် မနေနိုင်တော့…သူမ အဖုတ်ကို ဆောင့်ဆောင့်လိုးရင်း စောက်စိကို ဖိဖိပွတ်ပေးသောအခါ…ကောင်မလေး တကိုယ်လုံးတုန်တက်တာ စောက်ရည်များ ညှစ်ထုတ်သည်။ကျတော့လီးပင် နွေးသွားသည်။ကောင်မလေးအသံပင် မထွက်နိုင်တော့။
“ပန်းနု မင်းပြီးသွားပြီမလား…ငါ အပြီး လိုးလိုက်တော့မယ်”
“အင်း…အင်း..”
ကောင်မလေးပြီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ကျတော်လိုးရှိန်ကိုမြှင့်လိုက်သည်။တင်းကြပ်စီးပိုင်သော အဖုတ်ဖြူဖြူဖွေးကို မနားမနေ ဆောင့်လိုးရင်း လီးတံတလျှောက် ကျဉ်တက်လာသည်။ပထမ သုတ်တစက်ထွက်သည်။ကျတော် သူမအဖုတ်ထဲမှ လီးကိုဆွဲထုတ်ရင်း ကွန်ဒုံးကိုချွတ်သည်။
လရည်ဖြူပျစ်ပျစ်များကို ကောင်မလေး အဖုတ်ပေါ်သို့ ဖြန်းပေးရင်း…
“အား…အား…ကောင်းလိုက်တာကွာ…”
ကျတော်လီးရည်များ သူမ အဖုတ်ပေါ် ဖြန်းပေးပြီးတော့ သူမကိုကြည့်လိုက်တဲ့အခါ…ကျတော့်ကို ပြုံးကြည့်နေသည်။
ကျတော် တစ်ရှုးယူကာ ကောင်မလေး အဖုတ်တဝိုက်တွင်ပေနေသော လရည်များနှင့် စောက်ရည်တွေကို ညှင်ညှင်သာသာ သုတ်ပေးနေမိသည်။ကောင်မလေး၏ ဖြူဖွေးသော အဖုတ်လှလှကလေးမှာ ယခုအခါ နီရဲပြီး စောက်ခေါင်းပေါက်ကလေးမှာ ပြဲဟဟလေးဖြစ်နေသည်။
ကောင်မလေး ပက်လက်အိပ်နေရာမှ ထထိုင်သည်။သူမအကျီနှင့်ဘောင်းဘီတို့ကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြစ်အောင် ပြန်ဝတ်သည်။
ကျတော် အိတ်ထဲက ၁ထောင်တန်တအုပ်ယူရင်း ကောင်မလေးကို…
“ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်…ကိုယ်မရည်ရွယ်ပဲ ဖြစ်သွားတာပါ..ဘယ်လိုမှတော့ မအောက်မေ့ပါနဲ့…ဒါလေး မုန့်ဖိုးယူသွားပါ”
ကောင်မလေးက ဘာမှမပြောပဲရပ်ကြည့်နေသည်။ကျတော် သူမ လက်ထဲထည့်ပေးရင်း…
“သဘက်ခါ ကိုယ်ပြန်မှာ…မင်းနဲ့ မနက်ဖြန် ထပ်တွေ့လို့ရနိုင်မလား”
“ကျမ မနက်ဖြန် အလုပ်မလာဘူး”
“ဟင်…ကိုယ် ကိုယ့်ကြောင့်”
ကောင်မလေးက ပြုံးရင်း ကျတော့်ခါးကိုဖက် ပါးကိုနမ်းသည်။
“မနက်ဖြန် off လေ…အကို တွေ့ချင်ရင်တော့ တခြားနေရာမှာဆို ဖြစ်နိုင်မယ်”
ကျတော် ကောင်မလေး နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းရမ်း…
“ဒီလိုဆို မနက်ဖြန် ကိုယ်စောင့်နေမယ်”
ကျတော့်ဖုန်းနံပါတ်ကိုပေးပြီး နောက်နေ့အတွက် ကြိုချိန်းသည်။ထို့နောက် ကောင်မလေး ပြန်သွားသည်။
နောက်နေ့တွင် ကျတော်တို့ တခြားဟိုတယ်တွင် နည်းမျိုးစုံနှင့်လိုးဖြစ်ကြသည်။ကျတော် သူမ အဖုတ်ကို ယက်ပေးခဲ့သလို သူမသည်လည်း ကျတော့လီးကို မချွတ်တမ်းစုတ်ပေးခဲ့သည်။
ထို့နောက်ပိုင်း ကျတော်ရန်ကုန်ရောက်တိုင်း သူမနှင့် အမြဲလိုလို တွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြလေသည်။၁နှစ်ခန့်ကြာပြီးသည့်အချိန်တွင်တော့ ကောင်မလေး ဟိုတယ်၌မရှိတော့ပြီ။သို့သော်လည်း သူမ၏သူငယ်ချင်းဆိုသူနှင့် ကျတော့်အား မိတ်ဆက်ပေးခဲ့လေသည်။
ပြီးပါပြီနော်…။