Skip to main content

ကျွန်တော့် ခယ်မလေး မေနန်း



.မေနန်းကလည်း ထိုင်ပါဟ ရပါတယ်၊ နင်ကလည်း မြွေတွေ့တာကျနေတာပဲ..

..ဟင်း မြွေထက် ဆိုးမယ်ထင်တယ် ကိုကြီးရေ..မပြောချင်ဘူး..

ချစ်စဖွယ် မျက်စောင်းလေးထိုးကာ ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ ပေါင်ပေါ်သို့ ကန့်လန့်ဖြတ်သို့ ရောက်လုနီးနီး အနေအထားနှင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။ မျက်စိထဲ မြင်အောင် ပြောရရင်ဖြင့် ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ ပေါင်ပေါ်တည့်တည့်မှ အနည်းငယ် ဘယ်ဘက်ကိုစောင်းကာ ထိုင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

..ကိုကြီး တခြားပုံတွေလည်း ကြည့်ချင်တယ်..

..ကြည့်လေ..မေနန်း..

သိုနှင့် ဒေါက်တာနောင်ရဲ ရိုက်ထားသော ဓါတ်ပုံများကို တစ်ပုံပြီး တစ်ပုံကြည့်ကာ မေနန်းခေါင်တစ်ယောက် ဝေဖန်ရေး လုပ်နေတော့သည်။ အရှေ့က ဓါတ်ပုံတွေမှာ ဈာန်ဝင်နေသော မေနန်းခေါင်ရဲ့ ပေါင်လယ်လောက်ရောက်နေသော အဝတ်စကို အသာလေး လှန်ပြီး ပွတ်ပေးနေကာ အောက်မှလည်း မြွေမဟုတ်သော အလံတိုင်ကြီးနှင့် ညှောင့်ညှောင့်ပေးနေသည်။ မေနန်းခေါင်က စိတ်မဝင်စားသလိုပင် ဘာမှ မပြောသဖြင့် အဝတ်ကို လှန်ရင်း လှန်ရင်း၊ ပေါင်ရင်းနားသို့ပင် ရောက်လာသည်။

..ကိုကြီး ဒီပုံက တမျိုးပဲ… အရမ်း နူးညံ့တဲ့ပုံပဲ…နှုတ်ခမ်းသားတွေက ပါးပါးလေးတွေနော်..

..အဲ့ဒါက မွေးဖွားရက် သိပ်မလိုတော့တဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်လေ..မွေးလမ်းကြောင်းက တဖြည်းဖြည်း တိုလာပြီးတော့ နှုတ်ခမ်းသားတွေက အရမ်း နူးညံ့သွားတယ်..အဲ့ဒီအချိန်မှာ လိင်ဆက်ဆံရင် အရမ်းနူးညံ့နေလို့ လုပ်လို့ကောင်းတယ်တဲ့..

..ခိခိ…ကိုကြီးကလည်း မီး ကို ဘာတွေ ပြောနေမှန်း မသိဘူး…

..သြော်…တချိန်ကျရင် အသုံးဝင်တာပေါ့ မေနန်းရ…

..ခိခိ…ခစ်ခစ်..ဆက်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်…

ဒေါက်တာနောင်ရဲလည်း ကျောလယ်လောက်ကျနေသော မေနန်းခေါင်ရဲ့ ရွှေအိုရောင် ဆံပင်လေးကို နမ်းရှုံ့ရင်း ပေါင်ရင်းပိုင်းကို သိသိသာသာ ပွတ်နေလေလိုက်သည်။ မေနန်းခေါင်ကလည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေသောကြောင့် တဆင့်ပြီး တဆင့်တက်ရန် ခြေလှမ်းစလှမ်း လိုက်တော့သည်။

ဆံနွယ်ကို ဘယ်ဘက်သို့ အသာလေး ဖယ်လိုက်တဲ့အချိန် ပေါ်လာသော မေနန်းခေါင်ရဲ့ ညာဘက် လည်တိုင်လေးကို ညှင်သာသော လေတိုးသယောင်လေးဖြင့် နမ်းလိုက်သည်။ ပေါင်ရင်းကို ပွတ်နေသော လက်ကိုလည်း တဆင့်တက်ကာ ပင်တီပေါ်ကို (စောက်ဖုတ် ရှိသောနေရာတဝိုက်) လက်ခလယ်နှင့် အမြှောင်းလိုက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွတ်ပေးနေလိုက်သည်။ အရည်တွေ စိုရွှဲနေတာကို သိလိုက်သည်။

..ကိုကြီး အလုပ်က မိုက်တယ်နော်..မိန်းမတွေရဲ့ဟာ ဆိုက်ဒ်စုံ ပုံစံစုံ ကြည့်ရတယ်…ခိခိ..

ဒေါက်တာနောင်ရဲလည်း မေနန်းခေါင်ရဲ့ မျက်နှာကို သူ့ဘက် ဆွဲလှည့်ကာ

..ကိုကြီး မကြည့်ဖူးသေးတာ ရှိသေးတယ်..အဲ့ဒါ ဘာလဲ သိလား…

..ဘာလဲဟင် ကိုကြီး…

..ဟော့ဒီက မေနန်းဆိုတဲ့ အလှထိတ်ခေါင်လေးရဲ့ဟာပေါ့…

..အို…ကိုကြီးရယ်…

မေနန်းခေါင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလွှာဖူးဖူးလေးကို နမ်းစုပ်လိုက်သည်။ စောက်ဖုတ်နေရာကို ပင်တီပေါ်မှ ပွတ်နေရာကတဆင့် ပင်တီထဲကို လက်ထည့်ကာ စောက်ဖုတ်ကို ဆွပေးနေလိုက်သည်။ တဟင်းဟင်း လှိုက်မောသံနှင့် အတူ အနမ်းတွေကလည်း ကြမ်းလာသည်။ စောက်ဖုတ်ပွတ်တာလည်း အရှိန်ပိုကောင်းလာကာ ပင်တီခံနေသောကြောင့် ပင်တီကို မေနန်းခေါင်ရဲ့ ပေါင်လေးကို မြှောက်ခိုင်းကာ ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

ပင်တီချွတ်လိုက်တော့မှ တွေ့လိုက်ရတဲ့ စောက်ဖုတ်က ပန်းရောင်ရင့်ရင့်လေးနှင့် တအားလှသည်။ နှုတ်ခမ်းသားတွေကလည်း အရမ်းမလန်သေး။ နှုတ်ခမ်းသားအလယ်ကို လက်ခလယ်နဲ့ ပွတ်ဆွဲရင်း စောက်စိကို ဂစ်တာ ပလက်ကင်ဆွဲသလို ကလိလိုက်သည်။ စောက်ရည်တွေ ရွှဲနစ်လာတော့မှ လက်ခလယ်ကို စောက်ဖုတ်ထဲ အသာလေး ထိုးကာ ထုတ်လာဖြင့် လုပ်နေလိုက်သည်။ မေနန်းခေါင်လည်း ရမက်တွေ ထန်လာကာ အသံမျိုးစုံဖြင့် တိုးတိုးညှင်သာစွာ အော်နေလေတော့သည်။

ဒေါက်တာနောင်ရဲပေါင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေရာမှ အသာလေး အောက်သို့ လျှောချကာ ပုဆိုးစကို ဖြေချလိုက်သည်။ စောက်ဖုတ်အနှိုက်ခံနေရင်း ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ ပြောင်ကြီးကို ညာဘက်လက်ဖြင့် ဖွဖွလေး ကိုင်ကာ ကွင်းထုပေးနေလိုက်သည်။ နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းတာကလည်း အဆက်မပြတ်၊ တခါ တခါ မေနန်းခေါင်ရဲ့ လည်တိုင်ကိုလည်း နမ်းလိုက်၊ အကျီ ၤပေါ်မှနေပြီးလည်း ညာဘက်နို့ကို နမ်းလိုက်၊ ဘယ်ဘက်နို့ကို လုံးချေလိုက်နှင့် ကာမရထားကြီးကို အရှိန်မြှင့်နေသည်။

ထိုသို့လုပ်နေရာမှ ဒေါက်တာနောင်ရဲသည် အလုပ်စားပွဲပေါ်မှ စာအုပ်များကို နေရာတကွက်စာ အသာဖယ်ကာ မေနန်းခေါင်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပွေ့ကာ တင်လိုက်သည်။ မိမိဘက်ကို မျက်နှာမူကာ ခါးကနေ မပြီး စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်သောကြောင့် မေနန်းခေါင်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ရဲရဲလေးက ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ မျက်နှာတည့်တည့်နှင့် ကွက်တိပင်။

သေချာကြည့်တော့မှ စောက်ဖုတ်ရဲရဲလေးသည် အမွှေးတမျှင်မှ မရှိပဲ ပြောင်တင်းနေကာ စောက်ရည်တွေနှင့် ရွှဲနစ်နေသောကြောင့် ကာမအဟုန် အရှိန်မြင့်တက်လာတော့သည်။ ပေါင်ရင်းမှ နေပြီး စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား ကို ဘေးဘက်သို့ဆွဲလိုက်ကာ စောက်ဖုတ်ကို ယက်လိုက်သည်။ လျှာပြားနှင့် စောက်ဖုတ်ရဲ့ အောက်မှ အပေါ် ဆွဲ ဆွဲတင်လိုက်သည်။ စောက်စိကို ဆွဲစုပ်သည်။ လျှာဖျားနှင့် စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ထိုးထည့်သည်။

မေနန်းခေါင်က အားမရဟန်ဖြင့် ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ ခေါင်းက ဆံပင်တွေကို ဆုတ်ကိုင်ကာ ဖွနေသည်။ စောက်ဖုတ်ကို ယက်နေရင်းမှ မေနန်းခေါင် တကိုယ်လုံးတွန့်ကာ တချီပြီးသွားတော့သည်။ ပြီးသွားသော်လည်း ဒေါက်တာနောင်ရဲက စောက်ဖုတ်ယက်တာကို မရပ်ပဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှာပြားကြီးနှင့် သိမ်းကာ ယက်ပေးနေသည်။ မေနန်းခေါင်ကိုယ်လုံးလေးက တဆစ်ဆစ် တုန်နေသည်။

..ကိုကြီး..တော်တော့…မီး…ပြီးသွားပြီ…ခဏနေမှနော်..အခု မီး..အလှည့်..

စားပွဲပေါ်မှ ဆင်းကာ ထိုင်နေသော ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ ပေါင်ကြားထဲသို့ နေရာဝင်ယူလိုက်သည်။ ဖြေလျော့နေသော ပုဆိုးစကို ဆွဲချွတ်လိုက်ကာ ပြောင်ကြီးရဲ့ ထိပ်ကို နှုတ်ခမ်းလွှာလေးနှင့် ပြွတ် ကနဲ စုပ်ယူလိုက်သည်။ ညာလက်ဖြင့် ပြောင်ကြီးကို ကိုင်ကာ ကွင်းထုရင်း ဘယ်လက်ဖြင့် ဂွေးဥတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လုံးချေနေသည်။

..စောက်ကောင်မလေး…ဘယ်ထဲက တတ်နေလဲ မသိဘူး..ဟု ဒေါက်တာနောင်ရဲ တွေးနေလိုက်သည်။

ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ ပြောင်ကြီးကလည်း တဖြည်းဖြည်း မာတောင်လာကာ ဘေးပတ်လည်က အကြောများ တဖြိုင်းဖြိုင်းနှင့် ထောင်ထလာသည်။ မေနန်းခေါင်ကလည်း ပြောင်ကြီးရဲ့ အရင်းကို ကိုင်ကာ ဒီတခါမှာတော့ နှုတ်ခမ်းလွှာနှင့် စုပ်ယူနေရင်းမှ အာခေါင်ထဲထိအောင် စုပ်ယူတော့သည်။ ခံတွင်းထဲမှ တံတွေးစိုစို၊ အာငွေ့ နွေးနွေးလေးနှင့် စုပ်ယူနေတာက ဒေါက်တာနောင်ရဲ မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်လာသည်။ တခါတလေ ဂွေးဥကိုပင် ပြွတ် ကနဲ စုပ်ယူလိုက်သေးသည်။ သူ့အစ်မ ထက်တော့ သာတာ အမှန်ပင်။ နောက်အချိန်ရရင်လည်း ဆွဲစားရအောင် ကြံဖန်ထားမှပင်။

..မေနန်း…ထတော့…မေနန်းက အရမ်းတော်တာပဲ…မေနန်းစုပ်တာ ကိုကြီး ပြီးသွားလိမ့်မယ်…

..ပြီးလိုက်ပေါ့…ကိုကြီးရ…

..မေနန်းရဲ့ ဟော့ဒီအဖုတ်ကို မလိုးရသေးတော့ ပြီးလို့ မဖြစ်သေးဘူးလေ..

..ခိခိ…လူလည်ကိုကြီး…

မေနန်းခေါင်ကို ဆွဲထူလိုက်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ ထပ်တင်လိုက်သည်။ မေနန်းခေါင်က လက်နှစ်ဘက်ကို ဖြောင့်ရက်သား စားပွဲကို ထောက်ထားကာ ပေါင်ကို ကားပေးထားသည်။ တံတွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲနေသော ပြောင်ကြီးကို မေနန်းခေါင်ရဲ့ အဖုတ်ထဲသို့ သွင်းလိုက်သည်။ “အ” ဟု မြည်တမ်းကာ မျက်လုံးများကို မှေးစင်းလိုက်သော မေနန်းခေါင်ကို ကြည့်ကာ အဖုတ်ထဲသို့ သွင်းကာ ထုတ်ကာ လိုးပါတော့သည်။ ဒေါက်တာနောင်ရဲသည် သူနှင့်ဖြစ်ဖူးသော ကောင်မလေးတိုင်းကို နို့မချေပေး၊ နို့မစုပ်ပေးပေ။ အခန့်မသင့်လို့ နို့ကြီးလာလျှင် သူနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာ တခြားသူများ ရိပ်မိမည် စိုးသောကြောင့်ပင်။

ပက်လက်အနေအထားပုံစံမျိုးလေး လိုးနေရာမှ စားပွဲပေါ်မှ ဆွဲချလိုက်ကာ မတ်တတ်လေးရပ်ခိုင်းကာ စားပွဲကို လက်ထောက်ခိုင်းထားပြီး အနောက်ကို ပြူထွက်နေသော စောက်ဖုတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ပေါင်အနည်းငယ် ကားခိုင်းလိုက်သောကြောင့် အဝင်အထွက်မှာ ချောမွေ့နေသည်။

စောက်ဖုတ်နံရံ အရှေ့ဘက်မှာ ရှိသော G-spot ကိုလည်း ပြောင်ကြီးက သွားသွားဆောင့် နေသောကြောင့် မေနန်းခေါင်မှာ ကောင်းပြီးရင်း ကောင်းနေတော့သည်။ ထိုသို့ ဆောင့်နေရင်းမှ စားပွဲပေါ်သို့ထောက်ထားသော မေနန်းခေါင်ရဲ့ လက်နှစ်ဘက်ကို အနောက်သို့ ဆွဲယူလိုက်ကာ တကောင့်ကွေး နေရာမှ ကိုင်ကာ အားနှင့် ဆောင့်လိုးတော့သည်။

..အ..အ….ကိုကြီး…ဆောင့်…ဆောင့်…အားနဲ့ဆောင့်….မီး ကောင်းလာပြီ…ပြီးတော့မယ်…ဆောင့်..အ..

ပြီးတော့မည် ဆိုသော မေနန်းခေါင်ကို အဆုံးထိပေး မပြီးချေ။ ဆောင့်တာကို အရှိန်လျှော့လိုက်ရင်းမှ ပြောင်ကြီးကို ထုတ်လိုက်ကာ ဆိုဖာခုံပေါ် ထိုင်လိုက်သည်။ မေနန်းခေါင်လည်း အလိုက်သင့် အနောက်ကို ဖင်ပေးကို စောက်ဖုတ်ကို ထောင်နေသော ပြောင်ကြီးဝင်အောင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ မေနန်းခေါင် လိုးတဲ့ အလှည့်ပေါ့။

ဒေါက်တာနောင်ရဲက မေနန်းခေါင်ရဲ့ ခါးကို အလိုက်သင့် ကိုင်ပေးရင်း ဆောင့်ချက်တွေကို ထပ် ညှောင့်ပေးလိုက်သည်။ စောက်ရည်တွေက ရွှဲရုံတင်မက စီးကျလာကာ ဒေါက်တာနောင်ရဲရဲ့ ဂွေးဥအထိပါ စိုရွှဲလာသည်။ မေနန်းခေါင် ဆောင့်နေတာကိုမှ ခါးလေးကို ဖက်လိုက်ကာ စောက်စိကို လက်ခလယ်နှင့် ကလိပေးလိုက်သည်။

..အ..အ….ကိုကြီး…ပြီးပြီ…မီး..ပြီးပြီ….လီးရည်တွေ ပန်းထုတ်လိုက်တော့…အတူ ပြီးရအောင်..နော်…အ…အ..

ဒေါက်တာနောင်ရဲလည်း မေနန်းခေါင်ရဲ့ ညုတုတုပြောဟန်လေးကြောင့် စောက်ခေါင်းထဲသို့ လီးရည်တွေ ပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့သည်။

...ကိုကြီးအရမ်းဆိုးတယ်ကွာ..

...ချစ်လို့ပါကလေးရယ်…

ထိုစဉ် ပိတ်ထားသော တံခါးမှ သော့ဖွင့်သံကြားလိုက်ရသည်။ ဒေါက်တာနောင်ရဲ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဆေးခန်းသော့က သူ့အပြင် အပိုရှိတာဆိုလို့ သူ့လက်ထောက် ဆရာဝန်မလေး ဒေါက်တာမေမြင့်မိုရ် ဖြစ်သည်။ မေမြင့်မိုရ်သည်လည်း သူ့လက်က မလွတ်ပါ။ အချိန်အားတိုင်း၊ ဆေးခန်းပိတ်ချိန်တိုင်း ရံဖန်ရံခါ လုပ်ဖြစ်ကြသည်။ ယခုတော့ သူ့ထက် ငယ်သော ဒေါက်တာသူရ ဆိုသူနှင့် ဘာလိုလို ကြားနေရသည်။

ဒေါက်တာသူရ ဆိုတာကလည်း သူနှင့် မစိမ်းလှ။ သူ့မိဘတွေနှင့်က လူချင်းရင်းနှီးသည်။ ဆေးကျောင်းသားဘဝက အိပ်မက်သခင် ဆိုသော နာမည်ဖြင့် အောဇာတ်လမ်းတွေ ရေးတာ မိသွားသောကြောင့် ခေါ်ပြီး သတိပေးဖူးသည်။ ပြီးလက်စ တန်းလန်းနှင့်မို့ ဘယ်လိုမှ ပြင်ဆင်ချိန်မရတော့။ သူတို့ နှစ်ယောက် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ဒေါက်တာမေမြင့်မိုရ်သည် သူ့ဂျူတီချိန် မဟုတ်သောကြောင့် လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ယခု ဒေါက်တာနောင်ရဲ ဂျူတီပြီးချိန်ကိုမှ ရွေးလာသောကြောင့် သူနှင့် တွေ့ရန်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ ခဏနားပြီးရင် threesome (၃ ယောက်) ဆွဲရမည်ဟု တွေးကာ ပြုံးနေလိုက်သည်။ အခန်းထဲ ဝင်လာသောအခါမှ တက်တက်စင်အောင် လွဲကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

…ဟာ…ဆရာ…

................................................. ........

အိပ်မက်ရေ...ဂိမ်းမဆော့နဲ့တော့...ဖိုးစမ်းလေး လုပ်ကွာ..ခိခိ

ပြီးပါပြီ။

Popular posts from this blog

တစ်ကိုယ်လုံးလဲ ဖွတ်ဖွတ်ကိုကြေလို့

သက် ကိုယ့်ကိုတကယ်ကောချစ်တာ ဟုတ်ရဲ့လားဟင်.?ဒီမှာကိုထွေး ချစ်တာကချစ်တာ စည်းကမ်းကစည်းကမ်းဘာမှမဆိုင်ဘူး မနက်ဖန် တရက်လေးတောင်ရှင် မစောင့်နိုင်ဘူးလား ဟင် သက်ရယ် မနက်ဖြန်ဆို ဟိုကောင်အောင်ကြီးရဲ့မင်္ဂလာအဝင်နေ့ပါဆိုမှကိုပြန်အိပ်ရမှာမဟုတ်ဘူးသူ့မိန်းမရွာကလဲဒီမြို့နဲ့က အဝေးကြီး ကိုတို့သူငယ်ချင်တွေ အားလုံး မင်္ဂလာပြီးမှ ပြန်ရမယ်လို့ အစထဲကပြောပြီးသားပါဆိုနေမှရော။လုပ်ပါကွာ နော်….နော်။ မရဘူး သက်က စည်းကမ်းကို မဖျက်နိုင်ဘူး မနက်ဖန် ည ကိုထွေးပြန်လာရမယ် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး ဆိုင်ကယ်နဲ့ဘဲနောက်မနက်မှစောစောပြန်သွားပေါ့ ဖယ်စမ်းပါ ဒီလက်ကြီးက ဒီနို့ဘဲလာလာနှိုက်နေတာကျမကိုထွေးရဲ့လက်ကိုပုတ်ချတယ် ဒါပေမဲ့ မရပါဘူး ကိုထွေးက ကျမကိုနမ်းတယ် ကစ်စ်ပေးတယ် နို့တွေကိုကိုင်တယ်ပြီးတောကျမလက်တဘက်ကိုကိုင်ပြီးသူ့လီးကိုစမ်းခိုင်းတယ်။ဟင့်အင်းကွာ….နက်ဖန်ဆို..သက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ တပတ်ပြည့်ပြီဘဲတရက်လေးစောပေးရတာများ ဘာဖြစ်မှာကျနေတာဘဲ….ဒီမှာ တင်းနေပြီကိုင်ကြည့်စမ်းပါ သက်ရယ်။ ကိုထွေး, သက်ကိုရှင်ယူထားတဲ့မိန်းမဘဲ ဆိုပြီး နိုင်ထက်စီးနင်းပြုချင်တာလား လာမလုပ်နဲ့သက်မကြိုက်ဘူး သက်ကိုဘယ်လိုမိန်းမမျိုးလို့ရှင်ထင်နေသလဲ။ကျမ အော်လိုက်တော့ ကိုထွေးလန့်သွားပုံရသည...

တွင်းဟောင်းရေကြည် အေးမြသည်

`ကောက်ကြီးရေ …ကောက်ကြီး´´ ``အော်…ရေချိုးနေတာပဲ´´ ``အော် မင်းကငါခေါ်တာမထူးဘဲဘာလုပ်နေတာလဲ´´ ``ဟေ့ရောင် မင်းဂွင်းထုနေတာလား´´ ကျနော်လည်းစိတ်တို၍အော်ပြောလိုက်ရင်းရေချိုးခန်းရှေ့မှာ ထိုင်စောင့်နေသည်။တံခါးဖွင့်သံကြားသောအခါ ကျနော်မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ``ဗျာ……အန်တီမေ´´ ``ငါ့သားဘာတွေအော်နေတာလဲ´´ ကျနော်ချက်ချင်းမဖြေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများပြူး၍ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသည်။ကျနော့်ရှေ့တွင်ရပ်နေသောသူမှာတခြားသူမဟုတ်။ကျနော့်သူငယ်ချင်းကောက်ကြီး၏အမေအန်တီမေဖြစ်သည်။အန်တီမေ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရင်လျားထားသော ထဘီပါးပါးတစ်ကွင်းသာပါရှိသည်။ ကိုယ်လုံးမှာရေစိုနေ၍ ထဘီနှင့်အသားမှာကပ်နေသည်။ဆံပင်ပေါ်မှရေစက်ကလေးများကကလည်း ဖြူဖွေးမို့မောက်သော နို့အုံကြီးနှစ်ခုကြားသို့ တစ်စက်စက်စီးနေသည်မှာ ဆယ်ကျော်သက်ပိုးထခါစအရွယ်မပြောနှင့် မြင်သူတကာပင် စိတ်ထိန်း၍ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထဘီခြားမှထိုးထွက်နေသောနို့သီးခေါင်းလေးများမှာလည်း မြင်သူတကာစို့ချင်အောင် စူထွင်နေသည်။ကျနော်လည်း အန်တီမေ့မျက်နှာကိုမမြင်တော့ဘဲ နို့အုံဖွေးဖွေးလေးနှင့် စူထွက်နေသောနို့သီးခေါင်းလေးများကိုသာစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ``ဟဲ့ ခလေး…´´ ``အန်တီမေးနေတယ်လေ´´ ``ဟိုဟာ…ကောက်ကြီးမရှိဘ...

လွမ်းရ ခက်ပေမယ့် တမ်းတလျက်ပါ

ဆောင်းဦးလေနုအေးတို့သွေးနေပြီ ..  နှင်းမြူတို့က  လွင့်ပျံပြီး  ဦးချမ်းသာအောင်၏  မျက်နှာကို  တိုးဝှေ ့လာသည်..  လက်ကျန်အရက်ခွက်ကို  တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး  နှင်းလေအေး၏  ကျီစယ်မှုကို  ခံယူလိုက်ရာ  အတွေးများက  လွန်ခဲ့သော  တစ်နှစ်ခန့်ကို  ရောက်သွားလေသည်  ..။ “ကိုကို..  အဆုံးစွန်ထိ  လုပ်တော့မလို့လား” အဝတ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု  ပေါင်းစုံဖို့အတွက်  ကြိုးပမ်းနေသော  နှစ်ဦးစလုံးမှာ  ရမက်၏  လောက်မြိုက်မှုကြောင့်  မောပန်းနေကြသည်..  ။ “အင်း..  သဲ  ..  ကို  အဆုံးစွန်ထိ  ဖြစ်ချင်နေပြီ  ..  ခနလေးပဲ  သည်းခံပေးနော်  ..  ” “ကိုကိုရယ်  ..  သဲ  ကိုကို့ကို  ဒီလောက်လိုက်လျောတာတောင်လွန်နေပြီ  ..မလုပ်ပါနဲ့နော်  ..  ” “မရတော့ဘူး  သဲ  ..  ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တော့  ” လျှပ်စစ်ဓာတ်ပါသော  အင်္ဂါနှစ်ခု၏  ထိတွေ့မှုမှာ  မိန်းမောပြီး  ငြင်းဆန်အားတွေပျောက်ဆုံးကုန်ကြပြီ  ..။ လူ့ကျင့်ဝ...

တင်ဇာနွယ်

တင်ဇာနွယ်မှာ ပထမဦးဆုံးအလိုးခံဘုးသည်ဖြစ်ရာ ဦးသာထွန်း၏လီးကြီးဖြင့်အလိုးခံလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ အားမရှိသလိုပင်ဖြစ်နေကာ ဦးသာထွန်းပြုသမျှ ငြိမ်ခံနေလိုက်ရတော့သည် ။ တင်ဇာနွယ်ကိုဘေးတစောင်းရွှေ့လိုက်မှ သူမ၏တင်ကြီးက လွန်စွာပင်ကားထွက်နေရာ လိုးချင်စိတ်တွေပိုပြင်းထန်လာတော့သည် ။ ထို့ကြောင့်လီးကြီးကိုစောက်ဖုတ်ဝသို့တေ့ကာထိုးထည့်လိုက်သော်လဲ စောက်ဖုတ်ကကျဉ်းနေသဖြင့်မဝင် ထိုအခါဦးသာထွန်းကလီးထိပ်ကို တံတွေးစွတ်ပြီးထပ်ထည့်လိုက်သည် ။ ဒါတောင်တော်တော်နဲ့မဝင်သေးသဖြင့် ဖိထည့်လိုက်ရာ ” ဗြစ် ဗြစ် ဗြစ် ” ဆိုသည့်အသံပင်ထွက်လာပြီး လထစ်ကြီးဝင်သွားလေရာ” အမလေး သေပါပြီ အ အား အား အမေ့ နာလိုက်တာအရမ်းဘဲ အား အု အု ဖြေးဖြေးလုပ်ဦးရယ် သမီးမခံနိုင်ဘူး အရမ်းနာတယ် အ အီး အီး အမေ့ ”‘ ” ခဏလေးအောင့်ခံလိုက်နော်သမီး စအလိုးခံကာစတော့နည်းနည်းလေးနာမှာပေါ့ နောက်တော့ကောင်းလာမှာသမီးရဲ့ ဦးလဲဖြေးဖြေးလေးဘဲ လိုးမယ်နော် ” ” အင့် အ အ ဟုတ် ဖြေးဖြေးလုပ်နော် သမီးမခံနိုင်ဘူး အ အမေ့ နာတယ်ဦး အအင့် အီး အီး” ဦးသာထွန်းကချော့ပြောနေရင်း ဖြေးဖြေးချင်းလီးကြီးကိုထည့်နေရာ တဖြေးဖြေးနှင့်လီးကြီးအဆုံးထိဝင်သွားျတာ့သည် ။ ကြပ်တစ်နေသည့်အပြင် ကောင်မလေး၏ရုန်းကန်နေသဖြင့် သူ၏လထစ်ကြီး...

မီးနဲ့ကစားတဲ့ မာယာသည်

ခင်မီမီကျော့်ကိုယ်ပေါ်မှာဝတ်ဆင်ထားသော တီရှပ်အင်္ကျီပါးကလေးအောက်မှ ရွှေရင်နှစ်မြွှာက တင်းတင်းအိအိ မို့မောက်ကြွရွနေပြီး အခုအခံမပါသော နို့သီးခေါင်းကလေးနှစ်ခုကိုပါ ထင်းထင်းရှင်းရှင်းကြီး မြင်တွေ့နေရလေသည်။သူမခါးအောက်ပိုင်းဆီမှာတော့ ပေါင်လယ်လောက်အထိသာရှိသော မရမ်းစေ့ရောင် မီနီစကပ် တိုနံ့နံ့ ကလေးကြောင့် သူမ၏အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် လုံးဝိုင်းကားစွင့်နေသော တင်ပါးအိအိနှစ်ဖက်ကို ဘယ်လိုမှပင် လုံခြုံအောင် မဖုံးဖိထားနိုင်ရှာဘဲ ဖြစ်နေပေသည်။ ကျော်မောင်နှင့်သိန်းအေးတို့နှစ်ယောက် ဆက်တီခုံရှည်ကြီး ပေါ်မှာထိုင်ရင်း သူတို့ရှေ့က ထိုင်ခုံကလေးတစ်လုံးမှာ ကျုံ့ကျုံ့ရုံ့ရုံ့ကလေး ခေါင်းကလေးငုံ့၍ ထိုင်နေရှာသည့် သူမခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို အထက်ရော အောက်ပါမကျန် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် မျက်စိအရသာခံ ကြည့်နေကြသည်။ခင်မီမီကျော်မှာ ပေါင်တံအစုံကို ပူးပူးကပ်ကပ် တင်းတင်းစေ့ထိုင်နေပေမယ့် တိုလွန်းနေသောစကပ်ကြောင့် သူမ၏ပေါင်ခွဆုံနေရာကလေးမှာ စကပ်အောက်စလွတ်ပြီး ဖုဖုဖောင်းဖောင်းဖြစ်နေသည့် ပန်းနုရောင် ပင်တီပါးကလေးနှင့်တကွ တစ်စွန်းတစ်စထွက်ပေါ်နေသော အမွှေးအမြင်ကလေးများကိုပါ အတိုင်းသား လှမ်းမြင်နေရပါသည်။ ကျော်မောင်ကစတင်၍ ” မီမီ ခုလို လိုက်လာတာ ...