အိမ္ေဖာ္ (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)
ဦးေဇာ္ေဇာ္လည္း သံလွ်င္မွာ အစည္းအေ၀းလာတက္တာ အိမ္က ဖုန္းဆက္ေခၚလို႕ ဆိုၿပီးအေရးတၾကီး ကားကို ကိုယ္တိုင္ေမာင္းၿပီး ၿပန္သြားခဲ႕တာ ၿပန္မလာေတာ႕လို႕ သူ႕ရံုးအဖြဲ႕က မန္ေနဂ်ာ ဦးရစ္ခ်တ္
မိုး ဖုန္းဆက္ၾကည္႕ေနတာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ရွိေနၿပီ ။
အစည္းအေ၀းမွာက ဂ်ပန္ၿပည္က ရင္းႏွီးၿမဳပ္ႏွံမယ္႕ လူေတြ လာတာမို႕ ဘယ္ေလာက္ အေရးၾကီးတယ္ ဆိုတာ ဦးေဇာ္ေဇာ္ သိရဲ႕သားနဲ႕ အိမ္ၿပန္သြားခဲ႕တယ္ ။ ၿပန္တာ ထားပါေတာ႕ ။ ဖုန္းေတာ႕ ၿပန္ဆက္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ။ အခုေတာ႕ ဖုန္းလဲ မဆက္ ၿပန္လဲ မလာ ။ ဘာမ်ား ၿဖစ္ေနသလဲ မသိဘူး ။
ဦး ရစ္ခ်တ္မိုးလည္း ဦးေဇာ္ေဇာ္ရဲ႕ ကားေမာင္းသူ ခြ်တ္တားကိုဘဲ ရံုးကားတစီးကို ေမာင္းခိုင္းၿပီး ဦးေဇာ္ေဇာ္ အိမ္ကို လိုက္သြားလိုက္ပါတယ္ ။
ဦးေဇာ္ေဇာ္ရဲ႕ ၿခံ၀ကို ေရာက္တာနဲ႕ ဒရိုင္ဘာ ခြ်တ္တား က တခုခုေတာ႕ မွာဒယြင္းေနၿပီ..ၿဖစ္ပ်က္ေနၿပီ ဆိုတာ ခ်က္ခ်င္း သိလိုက္တယ္ ။ “ ဆရာ ရစ္ခ်တ္…..တခုခုေတာ႕ ၿဖစ္ေနၿပီ….ၿခံတံခါးၾကီးလဲ ပြင္႕ေခြးၾကီးဖိုင္ဇာလည္း လဲေနတယ္….ဒါ ေကာင္းတဲ႕ လကၡဏာေတြ မဟုတ္ဖူးဗ်..ဟာ….ကားေတာ႕ ရွိေနတယ္…..ဘယ္လို လုပ္မလဲ….”
ဦးရစ္ခ်တ္မိုးနဲ႕ ယာဥ္ေမာင္း ခြ်တ္တားတို႕ တိုက္ၾကီးထဲကို အေရွ႕ေပါက္က စ ၀င္လိုက္တာနဲ႕ မမိုးသူရဲ႕ အေလာင္းကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။
“ ဟာ…ဘယ္လိုၿဖစ္တာလဲ လုပ္ၾကပါအံုး…ေဒၚမိုးသူ ေသေနၿပီ…”
ခြ်တ္တား လန္႕ဖ်န္႕ၿပီး ေၿခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိ ဟိုေၿပးလိုက္ ဒီေၿပးလိုက္ ၿဖစ္သြားတယ္ ။
ရစ္ခ်တ္မိုးလည္း ..“ ဆရာ..ဆရာ..ဆရာဦးေဇာ္ေဇာ္……ဆရာဦးေဇာ္ေဇာ္ ရွိလား….” လို႕ တေက်ာ္ေက်ာ္ ေအာ္ေခးရင္း တိုက္ၾကီးထဲကို ၀င္တယ္ ။ ခြ်တ္တားလည္း ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ အေနာက္က လိုက္တယ္ ။ ဘာသံမွ မၾကား..တိတ္ဆိတ္လြန္းေနတယ္ ။ “ အေပၚထပ္ တက္ၾကည္႕ၾကရေအာင္ ….” သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ေလွခါးၾကီး အတိုင္း တက္သြားေတာ႕ ေလွခါးထိပ္မွာ ေသြးကြက္ေတြ ေတြ႕တယ္ ။
“ ဟာ…ဟိုမွာ လူ..လူႏွစ္ေယာက္ လဲေနတယ္..အဲ ေသေနတယ္ ထင္တာဘဲ….”
သူတို႕ ေဒၚခ်ယ္ရီ..ဦးေဇာ္ေဇာ္ရဲ႕ အေလာင္းမ်ား အၿပင္ လူသံုးေယာက္ရဲ႕ အေလာင္းေတြကို ေတြ႕ၾကရတယ္ ။ ခြ်တ္တားက တေယာက္ကို မွတ္မိတယ္ ။
“ ဒီလူ….ကားပြဲစား ဖုန္းမို ဆိုတဲ႕ လူဗ် ..က်ေနာ္ သိတယ္..ဆရာဦးေဇာ္ေဇာ္ ကားခဏခဏ သူ႕ကို ရွာခိုင္းလို႕ အိမ္ကို လာဘူးတယ္…”
“ ကဲ..ဒို႕ ရဲစခန္းကို အေၾကာင္းၾကားမွဘဲ ခြ်တ္တားေရ…..အမွဳေတာ႕ ၾကီးၿပီ …..”
ရဲစခန္းက ရဲေတြ အရင္ဆံုး ေရာက္လာၾကတယ္ ။
ေနာက္ေတာ႕ သူတို႕ ေခၚလိုက္လို႕ အင္းစိန္စီအိုင္ဒီ ( မွဳခင္းတပ္ဖြဲ႕ )က ရဲစံုေထာက္ေတြ ထပ္ေရာက္လာၾကတယ္ ။
လူေၿခာက္ေယာက္ သတ္ထားၿပီး အိမ္က ေငြေတြ ေက်ာက္ေတြ စိန္ေတြ လဲ လွိဳ႕၀ွက္အခန္းကို ဖြင္႕ၿပီး အကုန္ယူသြားတဲ႕ အမွဳက ေသနတ္သံ လံုး၀ မၾကားၾကဘဲ ပစ္သတ္သြားတာေတြေၾကာင္႕
ထူးၿခားလွတယ္ ။ ကြ်မ္းက်င္တဲ႕ ၀ါရင္႕ စီအိုင္ဒီ ရဲစံုေထာက္ ဦးေအာင္လွသာတို႕ အဖြဲ႕ ေရာက္လာေတာ႕ ဒါဟာ အသံတိတ္ေၿပာင္း တပ္ထားတဲ႕ ေသနတ္ေတြနဲ႕
ပစ္ခတ္လို႕ ေသနတ္သံကို ေဘးၿခံေတြကေန မၾကားၾကတာပါ လို႕ ေၿပာတယ္ ။ အိမ္မွာ ေနသူ ဆိုလို႕ ၿခံေစာင္႕ ကိုဖိုးထူးနဲ႕ ကားေမာင္းသမား ခြ်တ္တားဆို႕ဘဲ အသက္ရွင္ က်န္ရွိတာမို႕ ရဲတပ္ဖြဲ႕က
သူတို႕ကို ေမးခြန္းေတြ မ်ိ ဳးစံုးေမးၿမန္းၾကတယ္ ။
စံုေထာက္ ရဲမွဴး ဦးေအာင္လွသာ လည္း ၿခံေစာင္႕ ဖိုးထူး..ကားေမာင္းသမား ခြ်တ္တား..မန္ေနဂ်ာဦးရစ္ခ်တ္မိုး တို႕ကို စစ္ေမးၿပီးတဲ႕ေနာက္ ဒီအိမ္မွာ အလုပ္လုပ္တဲ႕ အိမ္ေဖၚမေလး
မရွိဘဲ ေပ်ာက္ေနတာကို သိရလို႕ ဒီအမွဳၾကီးမွာ အိမ္ေဖၚမေလး ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနမယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာေနၿပီ လို႕ ေတြးေနတယ္ ။
အိမ္ေဖၚ …။
အိမ္ေဖၚ ေဖါေဖါ ….။
သူ လက္ေထာက္ခ်တာဘဲ ၿဖစ္မယ္ …။
ကားပြဲစား ဖုန္းမိုရယ္….ကားပြဲစား မင္းေအာင္ပိုင္ရယ္….ဘသန္႕ထူး ဆိုတဲ႕လူရယ္က ဓါးၿပ လာတိုက္တာဘဲ ေနမယ္ ။ ဖုန္းမိုနဲ႕ အိမ္ေဖၚ ေဖါေဖါ ဆိုတာက အခ်ိတ္အဆက္ေတြ မ်ားလား ။ စီစီတီဗီ
ကင္မရာေတြရဲ႕ Digital Video Recorder ကိုလည္း ခလုပ္ လံုး၀ ပိတ္ထားတယ္ ..။ ေခြးၾကီးကိုလည္း အိပ္ေဆးေကြ်းထားတယ္ ။ ၾကိဳတင္ ၿပင္ဆင္ထားတာေတြ …။
လမ္းထိပ္က လံုၿခံဳေရး ႏွစ္ေယာက္ကိုပါ ရဲအေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေခၚထုတ္သြားလို႕ မ်က္မ်င္သက္ေသ မရွိဘူး ၿဖစ္ေနတယ္ ။ ပစ္ထားတဲ႕ ေသနတ္ေတြရဲ႕ က်ည္ခြံေတြကေတာ႕ မတူဘူး ။ ေသနတ္
အနည္းဆံုး သံုးလက္ကေန ပစ္ခတ္တယ္ လို႕ သိရတယ္ ။ စီအိုင္ဒီ ဓါတ္ခြဲခန္းကေန ထပ္ၿပီး အခ်က္အလက္ေတြ ထြက္လာအံုးမွာပါ ။
ၿခံေစာင္႕ ဖိုးထူးရဲ႕ အစစ္ခံခ်က္ အရ အိမ္ေဖၚမေလးကို မီးခြက္ေစ်းက အိမ္ေဖၚပြဲစားမၾကီး ေဒၚအမာညိဳက ေခၚလာေပးတာ လို႕ သိရေတာ႕ သူ႕လက္ေထာက္ ရဲအုပ္ တင္ပပႏိုင္ ကို ေဒၚအမာညိဳ ရွိတဲ႕
မီးခြက္ေစ်းကို ခ်က္ခ်င္း သူ လႊတ္လိုက္တယ္ ။ ေဒၚအမာညိဳကို ေခၚခဲ႕ဖို႕ ..။
ဦးေအာင္လွသာ ဖ်တ္ကနဲ စဥ္းစားမိတာ တခုက ဒီရပ္ကြက္က သူေဌးရပ္ကြက္..အိမ္ၾကီးအိမ္ေကာင္းေတြ စီတန္းေနတာ ..။
ဒီအိမ္ၾကီးမွာ စီစီတီဗီ ကင္မရာေတြ တပ္ထားသလို တၿခား ေဘးအိမ္ေတြမွာေရာ ဒါမ်ိ ဳး ကင္မရာေတြ မတပ္ႏိုင္ဘူးလား…..ဆိုတဲ႕ အေတြး …၀င္လာတာ ..။
တိုက္ၾကီး ေလွခါးက ေသြးကြက္ေတြ နဲ႕ လက္ေဗြရာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ယူေနတဲ႕ သူ႕လက္ေထာက္ေတြကို ေဘးကေန ၾကီးၾကပ္ေနရာက တိုက္အၿပင္ဖက္ကို အေၿပးကေလး
ထြက္သြားလိုက္ပါတယ္ ။ ေဘးက တိုက္ေတြကို ထြက္ၾကည္႕လိုက္တယ္ ။ သစ္ပင္ ကြယ္ေနလို႕ ၿခံထဲက ထြက္ၾကည္႕တယ္ …။ အား..မွန္တယ္ ….။ ေတြ႕ၿပီ….။ ရွိေနတယ္ ။
ေဘးက တိုက္မွာလည္း စီစီတီဗီ ကင္မရာေတြ တပ္ဆင္ထားတာကို ဦးေအာင္လွသာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ စိတ္ထဲမွာ ၀မ္းသာသြားတယ္ …။
အဲဒီ ေဘးက တိုက္ကို သူ ခ်က္ခ်င္း လိုက္သြားတယ္ ။ သူတို႕ရဲ႕ ကင္မရာကို ေတာင္းၾကည္႕တယ္ ။
သူထင္တဲ႕အတိုင္းဘဲ ေဘးအိမ္က စီစီတီဗီ ကင္မရာမွာ ဦးေဇာ္ေဇာ္ရဲ႕ တိုက္အေရွ႕နားကို ေတြ႕ေနရတယ္ ။ လြန္းခဲ႕တဲ႕ သံုးေလးနာရီက ပံုေတြကို ၿပန္စစ္ၾကည္႕လိုက္တယ္
။ ေဟာ…ေတြ႕ၿပီ..အစိမ္းေရာင္ ဂ်စ္ကား အေဟာင္းၾကီး ေမာင္းထြက္သြားတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ လူေတြကိုေတာ႕ သဲသဲကြဲကြဲ မၿမင္ရဘူး ။ ဂ်စ္ကား အစိမ္းေရာင္ အေဟာင္းၾကီးကိုေတာ႕ ေတြ႕ရ
တယ္ ။ လူသတ္ ဓါးၿပေတြရဲ႕ ကား ။ နံပါတ္ၿပားကိုေတာ႕ မေတြ႕ရဘူး ..။ ဒီကားအစိမ္းၾကီးက သဲလြန္စ ဘဲ ။ သူ႕လူတေယာက္ကို ဂ်စ္ကားအစိမ္းေရာင္ကို ယဥ္ထိန္းရဲ မွတ္ပံုတင္မွာ ရွာခိုင္းလိုက္တယ္။
ဒီႊခ်ိန္မွာ သူ လႊတ္ထားတဲ႕ ၇ဲအုပ္တင္ပပႏိုင္ ၿပန္ေရာက္လာတယ္ ။ အိမ္ေဖၚပြဲစား ေဒၚအမာညိဳနဲ႕ ..။
ေဒၚအမာညိဳက တုန္လွဳပ္ေၿခာက္ၿခားေနတယ္ ။
“ ခင္ဗ်ား….အိမ္ေဖၚေဖါေဖါ ဆိုတဲ႕ ေကာင္မေလးကို ဒီအိမ္ကို ေခၚလာေပးတာဆို…”
“ ဟုတ္ပါတယ္…ဆရာ..”
“ ဒီ ေဖါေဖါ ဆိုတဲ႕ ေကာင္မေလးရဲ႕ ရြာက လိပ္စာ ရွိလား….”
“ အဲ..အဲဒါေတာ႕ ….မရွိဘူး ဆရာ…..”
“ သူ႕မွတ္ပံုတင္ နံပါတ္ေကာ…..”
“ မ…မ…မရွိ……”
“ သူက ဘယ္ၿမိဳ႕ ဘယ္ရြာကလဲ….”
“ တြံေတးဖက္ကလို႕ ေၿပာတာဘဲ …..”
“ ခင္ဗ်ား အတိအက် မသိဘူးလား…..”
“ မသိပါဘူး….ဆရာ……”
“ ခင္ဗ်ားဟာကလည္း ဘာမွ သိတာ မရွိပါလား….ဒါဆို ခင္ဗွား သူနဲ႕ ဘယ္လို အဆက္အသြယ္ရလဲ..”
“ ေစ်းထဲက မိန္းမတေယာက္က ဆက္ေပးတာ…”
“ ဘယ္မိန္းမလဲ..သူ႕နံမည္က …”
“ မသိဘူးဆရာ..ေတြ႕ဖူးေနတဲ႕ ေစ်းထဲက မိန္းမ တေယာက္ဘဲ…..”
ရဲေတြ အားလံုးက အိမ္ေဖၚပြဲစား ေဒၚအမာညိဳကို စိတ္ပ်က္တဲ႕ ပံုနဲ႕ ၀ိုင္း ၾကည္႕ၾကတယ္ ။
ထယ္ၾကီးရဲ႕ အိမ္ကို အရင္ဦးဆံုး ၿပန္ေရာက္တယ္ ။
ထယ္ၾကီးက ပစၥည္းေသတၱာေတြနဲ႕ ေဖါေဖါကို သူ႕အိမ္မွာ ခ်ထားၿပီး သူနဲ႕ ကလိုထူးက ေစးေထာ္နဲ႕ နန္းမူတို႕ရဲ႕ အေလာင္းေတြကို ေၿမသြားၿမဳပ္မယ္ ဆိုၿပီး ထြက္သြားတယ္ ။ ေဖါေဖါလည္း သူတို႕ရလာ
တဲ႕ ပစၥည္းေတြကို ဖြင္႕စစ္ၾကည္႕လိုက္တယ္ ။ မီးခံေသတၱာၾကီးေတြ အထဲမွာ ပစၥည္းေတြ ရွိသလိုလိုနဲ႕ တၿခား လွိဳ႕၀ွက္အခန္းထဲမွာ ထားထားတဲ႕ စိန္တံုးေတြ မိုးကုတ္ေက်ာက္ေတြ
အေမရိကန္ေဒၚလာေတြ တေထာၾကီးဘဲ ။
လမ္းမွာ ထယ္ၾကီးနဲ႕ ကလိုထူး တိုင္ပင္တယ္ ။ ေစးေထာ္ ေသသြားတဲ႕အေၾကာင္းကို မူေတာနဲ႕ ေစးေထာ္ရဲ႕ အေမကို ေၿပာၿပလိုက္မယ္ ဆိုရင္ သူတို႕ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္
ငိုယိုၾကမွာရယ္ ေစးေထာ္ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္းမြန္ သၿဂိဳလ္ခ်င္ၾကမွာရယ္ေၾကာင္႕ ရြာက သိမယ္ ။ ဘာေၾကာင္႕ေသလည္း စပ္စုလာမယ္ ။ ေသနတ္ဒါဏ္ရာနဲ႕ ေသတယ္ ဆိုတာ တနည္းနည္း နဲ႕
သိသြားၾကရင္ ရဲေတြ ေရာက္လာမယ္ ။ စစ္ေမးမယ္ ။ ရန္ကုန္က ေၿခာက္ေလာင္းၿပိဳင္ အမွဳနဲ႕ ဆက္စပ္ၾကမယ္ ။ သူတို႕ ေထာင္ထဲ ေရာက္သြားမယ္ ။ ဒါေၾကာင္႕ မူေတာနဲ႕ ေစးေထာ္ အေမကို
မေၿပာဘဲ ေတာထဲ တေနရာမွာဘဲ တိတ္တဆိတ္ ေၿမၿမဳဳပ္လိုက္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၾကတယ္ ။
မူေတာတို႕ ေမးရင္ေတာ႕ ေစးေထာ္ စီးပြားေရး လံုးပန္းေနတာနဲ႕ အိမ္ ၿပန္မလာႏိုင္ေသးဘူး လို႕ ေၿပာလိုက္ၿပီး ေစးေထာ္ ေပးလိုက္တယ္ ဆိုၿပီး သူတို႕ လက္ထဲကို ေငြ မ်ားမ်ားစားစား ေပးလိုက္မယ္ လို႕
လည္း ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၾကတယ္ ။
ေတာနက္နက္ထဲ ၀င္ၿပီး ေၿမတူးၾကတယ္ ။ ေစးေထာ္ နဲ႕ နန္းမူ အေလာင္းေတြကို တြင္းနက္နက္ တူးၿပီး ၿမွဳပ္လိုက္ၾကတယ္ ။ တြင္းတိမ္ရင္ ေတာေကာင္ေတြ တူးဆြရာက အေလာင္းေတြ
ၿပန္ေပၚလာမွာ စိုးလို႕ ။
အားလံုး ၿပီးစီးေတာ႕ ကလိုထူးရဲ႕ အိမ္မွာ ေရခ်ိ ဳး ေဆးေၾကာ သန္႕စင္ၾကၿပီးမွ ေစးေထာ္ရဲ႕ အိမ္ကို သြားလိုက္ၾကတယ္ ။ မူေတာတို႕က ေစးေထာ္က ဒီလိုဘဲ သြားခ်င္ရာ သြားေနက်မို႕ သိပ္လည္း
စိတ္မပူၾကပါဘူး ။ ထယ္ၾကီးကိုသာ မူေတာက ေတြ႕ခ်င္ေနတာ ။ သူတို႕ သားအမိကို ေငြေတြ ထုတ္ေပးလိုက္လို႕ သူတို႕ ၀မ္းသာၾကတယ္ ။ ေစးေထာ္ ရဲ႕ အေမက ငါ႕သားၾကီး
က်န္းမာပါေစ…ဆုေတာင္းေပးေနတယ္ ။
မူေတာကို ေနာက္မွ ေအးေအးေဆးေဆး ခ်ိန္းေတြ႕ၾကမယ္ လို႕ တီးတိုး ေၿပာၿပီး ထယ္ၾကီးက ကလိုထူးကို ေခၚၿပီး ၿပန္ခဲ႕ၾကတယ္ ။
ထယ္ၾကီးရဲ႕ အိမ္ကို အၿပန္မွာ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ ကားေပၚမွာ ေရွ႕ဆက္ ဘာလုပ္ၾကမလဲ ဆိုတာ တိုင္ပင္တယ္ ။ ဒီကားးၾကီးကို အခုဘဲ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုက္ဖို႕ သူတို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္ ။ ဒီကားၾကီး
က ေစးေထာ္ ထိုင္းဖက္မွာ ၀ယ္လာတဲ႕ ကားၾကီး .။ ခိုးရာပါကား ၿဖစ္ဖို႕ မ်ားတယ္ ။ ရန္ကုန္ကို သြားေတာ႕ နံပါတ္ အတုနဲ႕ သြားလိုက္တာ ..။ ဘယ္လို ေဖ်ာက္ဖ်က္ ပစ္မလဲ…။ ကလိုထူးက သူ႕တာ
၀န္ထား..ပိပိရိရိ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ေပးမယ္ လို႕ ေၿပာတယ္ ။ ထယ္ၾကီးက ထိုင္းဖက္ကို သူတို႕ ေရွာင္ၾကရေအာင္ ဆိုေတာ႕လည္း ကလိုထူးက သေဘာတူတယ္ ။
ကလုိထူးက ထယ္ၾကီးကို သူ႕အိမ္ေရွ႕မွာ ခ်ထားခဲ႕ၿပီး ကားစုတ္ၾကိးကို ဂ်ံုးဂ်ံုးဂ်ိမ္းဂ်ိမ္း နဲ႕ ေမာင္းၿပီး ၿပန္သြားတယ္ ။
ေဖါေဖါ ( သို႕မဟုတ္ ) နန္႕စန္းယဥ္ က သူ႕ကို ထမင္းပြဲ ဟင္းပြဲေတြနဲ႕ ဆီးၾကိဳေနတယ္ ။
“ ဟင္….နန္႕စန္းယဥ္..ထမင္းဟင္းေတြ အစံုပါဘဲလား..ခ်က္လိုက္တာလား….”
“ ဟီး..ဘယ္ကလာ…..ရြာထိပ္က မတင္႕ထမင္းဆိုင္က ေၿပး ၀ယ္လိုက္တာ …ကဲ..စားၾကစို႕….”
တကယ္ေတာ႕ ထယ္ၾကီး အေလာင္းေတြကို ကိုယ္တိုင္ ဆြဲမ ..တြင္းထဲ ၿမဴဳပ္ လုပ္ခဲ႕ရလို႕ ဘာမွ စားခ်င္စိတ္ မရွိဘူး ။ ေၿမတူးရတာလည္း မသက္သာဘူး ..။
ေဖါေဖါ ( နန္႕စန္းယဥ္ ) စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ သူ ထိုင္စားလိုက္ရတယ္ ။ နန္ကစန္းယဥ္က အလိုက္အသိ ထမင္းဆိုင္ကေန အရက္တလံုးလည္း ဆြဲလာေပးတယ္ ။ ေမာေမာနဲ႕ အရက္ကိုေတာ႕
တပိုင္းေလာက္ ေသာက္ပစ္လိုက္တယ္ ။ သူ႕ေခါင္းထဲမွာ ပူေနတာက သူ ၿပန္ေရာက္ေၾကာင္း သိသြားတဲ႕ မူေတာက မနက္ေစာေစာမွာ ဆိုင္ကယ္ေလးနဲ႕ ေပါက္ခ်လာမွာကိုဘဲ ။
ထမင္းစားေသာက္ၿပီးေတာ႕ နန္႕စန္းယဥ္ က အခ်ိ ဳပြဲအၿဖစ္ ထညက္ခဲ ေကြ်းတယ္ ။
သူက မနက္ေစာေစာ ဟိုဖက္ကမ္းကို သြားၾကမယ္ လို႕ ေၿပာလိုက္ေတာ႕ နန္႕စန္းယဥ္က ေၿဖးေၿဖးေပါ႕ သိပ္ ေလာမၾကီးပါနဲ႕ လို႕ ေၿပာတယ္ ။ သူက “ ဒို႕ တလ ႏွစ္လ တန္သည္ ေရွာင္ေနၾကရေအာင္
ရဲေတြဘာေတြက တခုခု နဲ႕ သဲလြန္စ ရၿပီး ဒီကို လိုက္မခ်လာဘူးလို႕ ေၿပာလို႕ မရဘူး..နန္႕….သြားၾကရေအာင္ပါ …”လို႕ အတင္းဘဲ တိုက္တြန္းလိုက္တယ္ ။
“ ကဲ..ကဲ..ဒီေလာက္ေတာင္ သြားခ်င္ေနရင္လဲ သြးေပါ႕..ငါလဲ အဲ႕ဖက္မွာ ေစ်းမ၀ယ္ရတာ ၾကာၿပီ..၀ယ္ခ်င္တာေလးေတြ ရွိတယ္..ထယ္ၾကီး..ကဲ အိပ္ၾကမလား…နင္လဲ ေမာၿပီ….”
ထယ္ၾကီးက စပ္ၿဖဲၿဖဲနဲ႕ “ နင္နဲ႕ ငါနဲ႕လည္း ၿပန္ေပါင္းထုပ္ပြဲေပါ႕ေနာ…နန္႕….” လို႕ ေၿပာလိုက္ရင္း နန္႕စန္းယဥ္ကို ခါးဆြဲ ဖက္လိုက္တယ္ ။
“ ထယ္ၾကီးရယ္..နင္႕မလဲ..ဒါဘဲ….” လို႕ မ်က္ေစာင္းထိုးကာ ေအာ္လိုက္ေပမယ္႕ နန္႕စန္းယဥ္က ထယ္ၾကီး စိတ္ၾကိဳက္ ဒီည အသံုးေတာ္ ခံသြားပါတယ္ ။
“ မီးၾကီး ပိတ္လိုက္ပါ ထယ္ၾကီး ရယ္….” လို႕ ေၿပာလည္း ထယ္ၾကီးက မီး မပိတ္ပါ ။ နန္႕စန္းယဥ္ရဲ႕ ၿဖဴၿဖဴေဖြးေဖြး အခ်ိဳးးအဆက္က်တဲ႕ ကိုယ္လံုးေလးကို ၀တ္လစ္စလစ္ ေတြ႕ေနရတာကိုက သူ႕အတြက္
“ အသား ” မဟုတ္လား ..။ နန္႕စန္းယဥ္ကို ဖင္ကုန္းခိုင္းလိုက္ၿပီး ခပ္ၿပင္းၿပင္း ေဆာင္႕ လုပ္ပါေတာ႕တယ္ ။ နန္႕စန္းယဥ္ရဲ႕ တအားအား ေအာ္သံက တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ ညအခ်ိန္မွာ က်ယ္က်ယ္ေလာင္
ေလာင္ၾကီး ထြက္ေပၚေနတယ္ ။ ဖြတ္ဖြတ္ဖပ္ဖပ္ အသံေတြ ဆူညံေနတယ္ ။ တအား ေဆာင္႕ထည္႕ေနလို႕ နန္႕စန္းယဥ္ရဲ႕ ႏို႕ၾကီးေတြက တုန္ခါေနၾကတယ္ ။ခါးေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ စံုကိုင္ၿပီး
ဖင္ကားကားၾကီးေတြၾကားက ၿပဴးထြက္ေနတဲ႕ အဖုတ္ၾကီးထဲ အားနဲ႕ အင္နဲ႕ ေဆာင္႕ေဆာင္႕ထည္႕ေနတယ္ ။
ထယ္ၾကီးက “ ေကာင္းလား..ေကာင္းလား…” လို႕ ေမးတယ္ ။ နန္႕စန္းယဥ္က “ ေကာင္းတယ္….ေကာင္းတယ္…..” လို႕ ေၿဖတယ္ ။ ထယ္ၾကီး လက္၀ါးၾကီးက ဖင္တံုးေတြအေပၚကို ဖ်န္းကနဲ
ဖ်န္းကနဲ ရိုက္ထည္႕တယ္ ။ ဒီတခါ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ လုပ္ရတာ အထူးေကာင္းတယ္ လို႕ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္လံုး ထင္မိၾကတယ္ ။ ၿပီးတာလည္း ႏိုင္ငံၿခား အၿပာဗီဒီယိုေတြ ထဲကလို ၿပီးခါနီးေလး
မွာ ထယ္ၾကီးက သူ႕ဒုတ္ကို အဖုတ္ထဲက အၿမန္ ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး မ်က္ႏွာေလး ေမာ႕ေပးတဲ႕ နန္႕စန္းယဥ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚကို သုတ္ရည္ေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ ပန္းထုတ္လိုက္ၿပီး ၿပီးလိုက္တာ ။
ထယ္ၾကီးက ဒုတိယအခ်ီ ထပ္ ဗ်င္းခ်င္ေသးတယ္ ။ နန္႕စန္းယဥ္က “ ေတာ္ၿပီ ထယ္ၾကီး..မနက္ အေစာၾကီး ဟိုဖက္ကမ္းကို သြားမယ္ဆို..အဲ႕က်မွ နင္နဲ႕ ငါနဲ႕ ..ဟင္းဟင္း….ထပ္ ကဲၾကတာေပါ႕..”
လို႕ ေၿပာလိုက္ပါတယ္ ။
ထယ္ၾကီးလဲ ၿပံဳးၿပံဳးၾကီးနဲ႕ ကိုယ္တံုးလံုး နဲ႕ အိမ္ေနာက္ဖက္ ေရခ်ိ ဳးခန္းဆီကို ေလွ်ာက္သြားတဲ႕ ေဖါေဖါ သို႕မဟုတ္ နန္႕စန္းယဥ္ ရဲ႕ ဖင္တံုးလွလွေတြကို ေငးၾကည္႕ေနပါတယ္ ။
“ တခြက္ ထပ္ေပးအံုး …. ”
ဘားက ဘားတင္ဒါ ကပၸလီက “ မင္း တအားမူးေနၿပီ..မင္းကို မေရာင္းေတာ႕ဘူး…မင္း အိမ္ၿပန္ေတာ႕”
လို႕ ေၿပာလို႕ သူ မေက်နပ္ဘူး ။ ကပၸလီကို သူ ရစ္မလို႕ ၾကံေနတယ္ ။
ဒီအခ်ိန္မွာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ သူ႕ကို လာဆြဲေခၚတယ္ ။
သူတို႕လည္း တအား မူးေနၾကတယ္ ။ “ ဓူ၀ံ.. ….ၿပန္ၾကစို႕ကြာ….ဟယ္လင္ကလည္း မင္းနဲ႕ လိုက္ခ်င္ေနတယ္ ..ဟိုမွာ..မင္းကို ေစာင္႕ေနတယ္ …” လို႕ ခ်စ္ေသာင္းက သူ႕ကို အတင္းဆြဲေခၚတယ္ ။
ဟယ္လင္ဆိုတဲ႕ ေစာ္က သူ႕ကို အထာခင္းေနတာ သူသိတယ္ ။ ၾကည္႕ရတာ ေရခန္းေနသလား မသိ
ဘူး ။ ဟယ္လင္က ဓူ၀ံတို႕ ခ်စ္ေသာင္းတို႕ အတန္းထဲက အတန္းသား ။
ကလပ္ေရွ႕မွာ ဟယ္လင္ သူတို႕ကို ေစာင္႕ေနတယ္ ။
စီးကရက္တလိပ္ကို ပါးစပ္မွာ တပ္ထားၿပီး မီးၿခစ္ေလးတလံုးနဲ႕ မီးညွိဖို႕ ၾကိဳးစားေနတယ္ ။ ေလတိုက္ေန
လို႕လား..ဒါမွမဟုတ္ ဟယ္လင္ဘဲ သိပ္ မူးေနလို႕လားမသိဘူး …မီးညွိလို႕ မရဘူး ၿဖစ္ေနတယ္ ။
ဟယ္လင္က သူတို႕ကို ေတြ႕သြားေတာ႕..“ ဓူ၀ံ….ဒီည မင္းအခန္းမွာ ငါ လိုက္အိပ္လို႕ ရမလား …” လို႕ ေမးလိုက္တယ္ ။ သူက ..“ ဟာ..ရတာေပါ႕..သိပ္ရ….လိုက္ခဲ႕….” လို႕ ေၿပာလိုက္တဲ႕အခ်ိန္ ဟယ္လင္
က မီးၿခစ္ကို ထပ္ၿခစ္ေနၿပန္တယ္ ။
သူ ဟယ္လင္႕ပါးစပ္က စီးကရက္ကို ဖ်တ္ကနဲ ဆြဲယူၿပီး အေ၀းကို ပစ္လိုက္တယ္ ..။ ဟယ္လင္က
ပါးစပ္က “ ၀ွပ္ သာဖပ္ခ္ ..ဘာလို႕ ငါ႕စီးကရက္ကို ပစ္ပစ္တာလဲ..ဓူ၀ံ…” လို႕ မေက်မနပ္ ေၿပာလိုက္တယ္ ။ သူက “ ငါ႕ကားက ေၿခာက္ေသာင္းတန္တယ္..ကားထဲမွာ ေဆးလိပ္ေသာက္ခြင္႕ မရွိဘူး ….” လို႕ ေၿပာလိုက္ေတာ႕ ဟယ္လင္က…“ ဟီး….ေဆာရီး….” ဆိုၿပီး ေလ်ာခ်သြားတယ္ ။ ခ်စ္ေသာင္းက တဟားဟားနဲ႕ ေအာ္ရယ္တယ္ ။
“ ဓူ၀ံက မူးေပမယ္႕ အမူးပါး…..ဟားဟား..သူ႕ကားကိုေတာ႕ အထိမခံဘူး. ..” လို႕ ၿမန္မာလို ေၿပာလိုက္တယ္ ။
သူ႕ရဲ႕ ၾကက္ေသြးေရာင္ မာစီဒီးကား အသစ္ခ်ပ္ခြ်တ္ၾကီး ထဲ စီးကရက္ ေသာက္မွာကို သူ လံုး၀ မလိုလားဘူး ။
ဟယ္လင္က ေရွ႕ခန္းက တက္ၿပီး ခ်စ္ေသာင္းက အေနာက္ခန္းက တက္လိုက္ၾကတယ္ ။ သူကေတာ႕ အံခ်င္လို႕ တေ၀ါ႕ေ၀ါ႕နဲ႕ ေရေၿမာင္းမွာ အံေနတယ္ ။ အံလို႕ ၀မွ
ကားထဲကို ၀င္တယ္ ။
“ ဓူ၀ံ..မင္း ေမာင္းလို႕ ၿဖစ္ပါ႕မလား …”
“ ၿဖစ္တယ္…ငါ အံလိုက္ၿပီ..မမူးေတာ႕ဘူး…..”
ဟယ္လင္က သူ႕ပိုက္ဆံအိတ္ကို ဖြင္႕ၾကည္႕ေနတယ္ ။
“ ဘာရွာလဲ ဟယ္လင္ ..”
ကားကို ေမာင္းထြက္လိုက္ၿပီး သူ ဟယ္လင္႕ကို ေမးလိုက္တယ္ ။
“ ပိုက္ဆံ..ပိုက္ဆံၾကည္႕တာ..ငါ..ဘိုက္ဆာေနလို႕ …”
“ ေတြ႕လား…ပိုက္ဆံ …”
“ ဟင္႕အင္း…မေတြ႕ဘူး…ခိခိ….ရွိမွ မရွိတာ …အစထဲက….ဓူ၀ံ….အစားေကြ်းပါလား …. ”
“ ရတယ္ေလ…ဘာစားမလဲ..ဒီအခ်ိန္ေတာ႕ ဖြင္႕တဲ႕ဆိုင္က ဘဲေလး ဘဲ ရွိမယ္ …ၿဖစ္လား…”
“ ၿဖစ္တယ္..တအား ဆာေနတာ…ဘာဘဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ စားမယ္ …”
“ ဒါဆို ဘဲေလးကို သြားမယ္ …. ”
ဘဲေလးက ဗီယက္နမ္ဆိုင္ ..တညလံုးဖြင္႕တယ္ ။ဗီယက္နမ္ဟိုဂီ အသားညွပ္ ေပါင္မုန္႕ ရသလို ဘံုးေဘာ္
ေဟြး လို႕ ေခၚတဲ႕ ဗီယက္နမ္ ေခါက္ဆြဲၿပဳတ္စပ္စပ္လည္း ရတယ္ ။ ဟယ္လင္က ဆံပင္ေရႊ၀ါေရာင္.. မ်က္လံုးၿပာၿပာနဲ႕ အေမရိကန္မေလး ေပမယ္႕ ဓူ၀ံတို႕ ခ်စ္ေသာင္းတို႕နဲ႕ ေပါင္းၿပီး အာရွအစားအစာ အ
ကုန္ စားတတ္ေနၿပီ ။
“ စားခ်င္တာ မွာ စားၾက …” လို႕ သူေၿပာရင္း ကားထဲမွာ သူ ထားထားတဲ႕ တရာတန္တထပ္ထဲက တရြက္ကို ထုတ္ယူၿပီး အက်ၤ ီအိတ္ထဲ ထိုးထည္႕ကာ ကားထဲက ဆင္းလိုက္တယ္ ။
ခုထိ မူးေနတံုးဘဲ ။ ဘဲေလးဆိုင္ထဲမွာ ရဲတေယာက္ ထိုင္စားေနတာ ေတြ႕ရတယ္ ။ ဗီယက္နမ္လူမ်ိ ဳး ရဲ
သား…။ ညဂ်ဴတီမွာ ဆာလို႕ လာစားေနပံုရတယ္ ။
“ ခ်စ္ေသာင္း..နဲ႕ ဟယ္လင္ ..အိေၿႏၵ မပ်က္ေစနဲ႕..ေတာ္ၾကာ ကားေမာင္းလို႕ မၿဖစ္ဘူးလို႕ ဒီရဲ႕ လာေၿပာေနအံုးမယ္ …”
သူတို႕ ဒီဆိုင္မွာ ညနက္သန္းေကာင္အခ်ိန္ေတြ လာလာ စားေနက် ၿဖစ္တယ္ ။
“ ေက်းဇူးဘဲ ဓူ၀ံ…..မင္းအခန္းမွာ အိပ္ခြင္႕ေပးလို႕လဲ..ေက်းဇူးအထူးဘဲ..ငါ႕အခန္းေဖၚက ငါ႕ကို ေမာင္းထုတ္ထားလို႕…”
“ မင္းက ဘာလုပ္လို႕ သူက ေမာင္းထုတ္တာလဲ ..ဟယ္လင္…”
“ ဟီး..ငါက အခန္းဖိုး မေပးလို႕….”
“ အင္း..လတ္တေလာ မင္း ငါ႕အခန္းမွာ လာေနႏိုင္ပါတယ္…ဒါေပမယ္႕…မင္းလိုရင္ ငါ႕ကို ဘာလို႕ မေတာင္းလဲ…ေနာက္ဆို ေတာင္းေပါ႕….”ူးပါဘဲ ဓူ၀
“ အို..ေက်းဇူးပါ..ဓူ၀ံ….မင္းကိူ ငါ ဘယ္လို ေက်းဇူးၿပန္ဆပ္ရမလဲ မသိေတာ႕ပါဘူး …. ”
ဟယ္လင္နဲ႕ သူ ခင္မင္တြဲေနၾကတာ ၾကာေပမယ္႕ ခုထိ ရည္းစားလဲ မဟုတ္ ။ အိပ္လည္း မအိပ္ရေသး.။
ဒီညေတာ႕ အိပ္ၿဖစ္မယ္ ထင္တာဘဲ ။ ဟယ္လင္ သူ႕အခန္းမွာ အိပ္မည္တဲ႕…။
ခ်စ္ေသာင္းက “ ငါ ဒီည မင္းအခန္းမွာ မအိပ္ေတာ႕ဘူး..ငါ႕အမ်ိ ဳးအိမ္သြားအိပ္မယ္ ဓူ၀ံ….မင္း ဟယ္လင္ကို ဖိႏိုင္ေအာင္….ဟိဟိ.. လို႕ ၿမန္မာလို ေၿပာလိုက္တယ္ ။
ဓူ၀ံ သူ႕အခန္းကို ေရာက္ေတာ႕ ဟယ္လင္က ေရ၀င္ခ်ိဳးတယ္ ။ သူက ေရခဲေသတၱာထဲက ဘီယာတပု
လင္းကို ထုတ္ေသာက္တယ္ ။ ဟယ္လင္ေရခ်ိ ဳးၿပီး ထြက္လာေတာ႕ သူ႕စြပ္က်ယ္တထည္ကို ၀တ္လာတာေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ စြပ္က်ယ္က ဟယ္လင္႕အတြက္ နဲနဲရွည္တယ္ ။ ေပါင္ရင္းေလာက္အထိ ေရာက္တယ္ ။
ေအာက္ကအခုအခံမပါဘဲတထပ္ထဲသတ္ထားတာမို႕ဟယ္လင္႕ ႏို႕အိအိႏွစ္လံုးကိုေရာ ႏို႕သီးဖုေလးေတြကိုေရာ ေရနဲနဲစိုေနတဲ႕စြပ္က်ယ္အသားပါးပါးမွာ ထင္းထင္းၾကီး ၿမင္ေနရတယ္ ။
“ ဓူ၀ံ..ငါခ်ိ ဳးၿပီးၿပီ …မင္း ခ်ိုဳးမလား…..”
ဟယ္လင္က ေမးတယ္ ။
“ အင္း..ခ်ိ ဳးမယ္….”
ေရခ်ိ ဳးခန္းထဲ ၀င္ၿပီး သူ႕ကိုယ္ေပၚက အ၀တ္အစားေတြကို အကုန္ ခြ်တ္ပစ္လိုက္ၿပီး ရွာ၀ါး ေရပန္းကို
ဖြင္႕လိုက္တယ္ ။ သူ ေရစခ်ိဳးတဲ႕အခ်ိန္မွာ ေရခ်ိဳးခန္းတံခါး ဟလာတယ္ ။
“ ဓူ၀ံ….မင္းကို ငါ ဆပ္ၿပာတိုက္ ေခ်းတြန္းေးရမလားဟင္ …” လို႕ ေၿပာရင္း ဟယ္လင္ ၀င္လာတယ္ ။
“ အင္း..လာေလ ..” လို႕ သူေခၚလိုက္ေတာ႕ ဟယ္လင္ သူ႕ဆီကို ေရာက္လာတယ္ ။ ေရပန္းေအာက္မွာ
ဆပ္ၿပာရည္ေမႊးေမႊးေတြ ပါတဲ႕ ေရၿမဳပ္တံုးၾကီးနဲ႕ သူ႕ေက်ာကို စၿပီး ပြတ္တိုက္ေပးတယ္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဟယ္လင္႕စြပ္က်ယ္ေလး အကုန္ စိုရႊဲေနၿပီ ။ တင္းမာတဲ႕ ႏို႕ႏွစ္လံုးကို သူ သေဘာက်ေနတယ္ ။ ႏို႕
သီးေလးေတြက ေထာင္ထေနၾကတယ္ ။ သူ ဟယ္လင္နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ၿဖစ္ေအာင္ ကိုယ္ကို လွည္႕လိုက္တယ္ ။ ဟယ္လင္က သူ႕ရင္ဘတ္နဲ႕ ၀မ္းဘိုက္ကို ေရၿမဳပ္တံုးၾကီးနဲ႕ ပြတ္တယ္ ။ သူက
ဟယ္လင္႕ႏို႕ေတြကို ကိုင္ဆုပ္လိုက္တယ္ ။ ဟယ္လင္ တခစ္ခစ္နဲ႕ ရယ္ေမာၿပီး ေရၿမဳပ္တံုးၾကီးနဲ႕ သူ႕
ေပါင္ၾကားက ဒုတ္ၾကီးကို ပြတ္သပ္လိုက္တယ္ ။ ဒုတ္ၾကီးက ငိုခ်င္ရဲ႕ လက္တို႕ ဆိုသလို ေစာေစာထဲ
က ေထာင္ခ်င္ေနတာ ။ ဟယ္လင္လည္း ပြတ္သပ္လိုက္ေရာ ပစ္ခါနီး ဒံုးပ်ံၾကီးလို မတ္မတ္ေထာင္သြား
ေတာ႕တာဘဲ ။ ဟယ္လင္က သေဘာက်ၿပီး ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ေအာ္ရယ္ရင္း ဒံုးပ်ံၾကီးကို ဖိဖိၿပီး ပြတ္တိုက္ေတာ႕တာဘဲ ။ သူက ဟယ္လင္ ၀တ္ထားတဲ႕ စြပ္က်ယ္ကို ဆြဲခြ်တ္ပစ္လိုက္တယ္ ။
အိုး ..အရမ္းလွတဲ႕ ႏို႕ၾကီးေတြ ဘြားကနဲ ေပၚလာတယ္ ။ အငမ္းမရ သူစို႕လိုက္မိတယ္ ။ ဟယ္လင္က ေခါင္းေလးေမာ႕ၿပီး ႏွဳတ္ခမ္းေလးေတြ ဟသြားတယ္ ။ မ်က္လံုးေလးေတြ ေမွးစင္းသြားတယ္ ။ ေရခ်ိ ဳး
ခန္းထဲကေန အိပ္ခန္းထဲက ကုတင္ေပၚကို ဟယ္လင္႕ကို သူဆြဲေခၚသြားသလား ဟယ္လင္က သူ႕ကိုဆြဲ
ေခၚသြားသလားေတာ႕ ေသေသခ်ာခ်ာ မမွတ္မိဘူး ။ မူးေနတာကိုး ။ ကုတင္ၾကီးေပၚက ေမြ႕ရာထူထူ
ၾကီးေပၚမွာ ဟယ္လင္နဲ႕သူ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ ခ်စ္တလင္းေခၚ ခ်စ္ၿဗဴဟာခင္းလိုက္ၾကတာ တေၿဖာင္း
ေၿဖာင္းဘဲ ။
မနက္ခင္းက်ေတာ႕ သူ႕အိပ္ရာေဘးက ဖုန္း စက္က မီးမွိတ္တုတ္ မွိတ္တုတ္နဲ႕ မက္ေဆ႕ခ်္ ရွိေနတာ ေတြ႕ရတယ္ ။ ညက သူ သတိမထားမိဘူး ။ သူစက္ကို ဖြင္႕ၾကည္႕ေတာ႕ ၿမန္မာၿပည္က သူ႕မိဘေတြရဲ႕ေရွ႕ေနၾကီး ဦးေဇာ္၀င္းထိုက္ ေခၚတာ ၿဖစ္ေနတယ္ ။ ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္လိုက္ေတာ႕ သူ႕မိဘေတြ အသတ္ခံလိုက္ရလို႕ ေသၾကၿပီ တဲ႕ ။ အသုဘ ခ်ဖို႕ သူ႕ကို ေစာင္႕ေနတယ္ တဲ႕..အၿမန္ ဖုန္း ၿပန္ေခၚပါ…တဲ႕ ။
ဟာ….ဟာ….ဟာ…..ဟာ………..။
သူ ကုတင္ေပၚက ၀ုန္းကနဲ ခုန္ဆင္းလိုက္တယ္ ။
ကိုယ္တံုးလံုး နဲ႕ ေခြေခြေလး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႕ ဟယ္လင္လည္း ႏိုးလာတယ္ ။
“ ဓူ၀ံ….ဘာၿဖစ္လဲဟင္ …”
“ငါ႕.ငါ႕…….အေဖနဲ႕ အေမ…….ေသၿပီ….တဲ႕….”
“ အို……ဘယ္သူေၿပာလဲ……”
“ သူတို႕ရဲ႕ေရွ႕ေနၾကီး …မက္ေဆ႕ခ်္ ခ်န္သြားတာ..ခဏေလး…ငါ ဖုန္းၿပန္ေခၚလိုက္အံုးမယ္ ..”
ေရွ႕ေနၾကီးဦးေဇာ္၀င္းထိုက္ကို ဓူ၀ံေဇာ္ ဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ႕ ဦးေဇာ္၀င္းထိုက္က ဓူ၀ံေဇာ္ရဲ႕ အေဖနဲ႕ အေမ ဦးေဇာ္ေဇာ္နဲ႕ ေဒၚခ်ယ္ရီတို႕ ေသနတ္ဒါဏ္ရာေတြနဲ႕ ေသဆံုးၾကတဲ႕အေၾကာင္း..သူတို႕ကို သတ္ၿပီး
စိန္ေရႊေက်ာက္နဲ႕ ေငြေတြ ယူသြားတယ္လို႕ ေၿပာၿပတယ္ ။ အၿမန္ၿပန္ခဲ႕ဖို႕လည္း ေၿပာတယ္ ။
“ က်ေနာ္ အၿမန္ဆံုး ၿပန္လာခဲ႕ပါမယ္ အန္ကယ္ …”
ဓူ၀ံေဇာ္ ၾကားရတဲ႕သတင္းကို မယံုႏိုင္ဘူး ။ ဒက္ဒီနဲ႕ မာမီ တင္မကဘူး ။ အန္တီမိုးသူပါ ေသသြားၿပီတဲ႕ ။ ရက္စက္လိုက္ၾကတာဗ်ာ….။ အန္တီမိုးသူက ဓူ၀ံေဇာ္ရဲ႕ ကာမနဲ႕ ပတ္သက္တဲ႕ လက္ဦးဆရာမ ပါ ။
ဓူ၀ံေဇာ္႕ကို လိင္ဆက္ဆံမွဳ ပညာရပ္ေတြကို လက္ထပ္သင္ေပးခဲ႕တဲ႕မိန္းမ ။
ဓူ၀ံ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္မွာ မမိုးသူက ဓူ၀ံ ကို အိမ္မွာ ေနေရးစားေရး အစစ လုပ္ကိုင္ေပးခဲ႕ေတာ႕
မမိုးသူနဲ႕ ဓူ၀ံ ညိခဲ႕တယ္ ။ မမိုးသူကအေတြ႕အၾကံဳရွိသူဆိုေတာ႕ ဦးေဆာင္တဲ႕ ဆရာမၾကီး ..။ ဓူ၀ံလည္း
မမိုးသူနဲ႕ ပထမဆံုး အေတြ႕အၾကံဳ ရခဲ႕တာ ။
ၿဖစ္မွ ၿဖစ္ရေလဗ်ာ ။
ခ်စ္ေသာင္းကို ဖုန္းဆက္ေခၚ..ေလယာဥ္လက္မွတ္ ၀ယ္ၿပီး ရန္ကုန္ၿပန္ဖို႕ လုပ္ရတယ္ ။ အခန္းနဲ႕ကားကို
ခ်စ္ေသာင္းကိုဘဲ အပ္ခဲ႕ရတယ္ ။ ခ်စ္ေသာင္းဘဲ ေလဆိပ္ကိုလိုက္ပို႕ေပးတယ္ ။
ရန္ကုန္ကို ၿပန္ဖို႕ လုပ္ၿပီးမွ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႕ အေပ်ာ္မက္ၿပီး မၿပန္ၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕ မိမိရဲ႕ အ
မွားကို ဓူ၀ံေဇာ္ ေနာင္တ ရေနတယ္ ။
ေလယာဥ္ေပၚမွာ မ်က္ရည္က် ငိုေၾကြးေနတယ္ ။ ဒက္ဒီနဲ႕ မာမီ…မမိုးသူကို ဘယ္သူေတြ သတ္သြား
သလဲ သိခ်င္မိတယ္ ။ တတ္ႏိုင္ရင္ သူတို႕ကို ၿပန္သတ္ခ်င္တယ္ ။ ၿပန္ လက္စားေၿခခ်င္တယ္ ။
ေရွ႕ေနၾကီး ေၿပာၿပတာကေတာ႕ အိမ္ေဖၚမ က လက္ေထာက္ခ် တာတဲ႕။ ေတာက္ ..။ အိမ္ေဖၚ ေဖါေဖါ တဲ႕ ။
ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွာ ဒရိုင္ဘာခြ်တ္တားနဲ႕ ၿခံေစာင္႕ ကိုဖိုးထူးတို႕ လာေစာင္႕ၾကိဳေနတယ္ ။
ေလဆိပ္ကေန အိမ္ကို ေမာင္းေနတဲ႕အခ်ိန္ထဲက ဓူ၀ံက သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ကို အိမ္ေဖၚမ ေဖါေဖါ ဆိုတာ
ဘယ္လိုပံုလဲ..ဘာလဲ ေမးခြန္းေတြ ေမးလာတယ္ ။ သူတို႕တိုက္ၾကီးကို ေရာက္ေတာ႕ ေရွ႕ေနၾကီးဦးေဇာ္၀င္းထိုက္ နဲ႕ သူ႕ေဆြမ်ိဳးေတြ သူ႕ကို ေစာင္႕ေနၾကတယ္ ။ အသုဘခ်ဖို႕အစီအစဥ္ေတြေၿပာၿပၾကတယ္ ။
မိဘေတြနဲ႕ မမိုးသူတို႕ရဲ႕ စ်ာပန ကိစၥအၿပီး မၾကာခင္ ဓူ၀ံနဲ႕ လာေတြ႕ဆံုတာက အင္းစိန္ စီအိုင္ဒီက စံုေထာက္ရဲမွဴး ဦးေအာင္လွသာ နဲ႕ ရဲအုပ္တင္ပပႏိုင္တို႕ပါ ။
ရဲမွဴးဦေအာင္လွသာက “ ကိုဓူ၀ံေဇာ္….က်ေနာ္တို႕ အမွဳကို ေဖၚထုတ္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနပါတယ္ ..စီစီတီဗီကင္မ
ရာက အဲဒီအခင္းၿဖစ္ပြားတဲ႕ေန႔မွာ ပိတ္ထားေပမယ္႕ အရင္ကရိုက္ထားတဲ႕ပံုေတြကို ၿပန္လွန္ၾကည္႕ေတာ႕
အိမ္ေဖၚေဖါေဖါရဲ႕ ပံုကိုလည္း ရလိုက္ပါတယ္…အိမ္ေဖၚေဖါေဖါကို အပူတၿပင္း လိုက္လံ စံုစမ္းေနပါတယ္ ..ဓါးၿပေတြ သံုးခဲ႕တဲ႕ ဂ်စ္ကားအစိမ္းေရာင္ကိုလည္း စံုစမ္းေနပါတယ္ …” လို႕ ေၿပာၿပတယ္ ။
ဓူ၀ံေဇာ္လည္း မိဘေတြ ေသဆံုးရလို႕ အလြန္ဘဲ စိတ္ထိခိုက္ ၀မ္းနည္းေနတဲ႕ၾကားထဲ ရဲမွဴးနဲ႕ ပါလာတဲ႕
သူ႕လက္ေထာက္ ရဲအုပ္တင္ပပႏိုင္က အရမ္းကို ၾကည္႕ေကာင္းေနလို႕ မ်က္စိမခြာတမ္း ၾကည္႕ရွဳေလ႕လာေနမိရတယ္ ။
ဓူ၀ံေဇာ္႕ကို သူ႕အေဖရဲ႕ ရံုးအဖြဲ႕က မန္ေနဂ်ာေတြက ၀ိုင္း အၾကံဥာဏ္ေပးၾက တိုက္တြန္းၾကတာကေတာ႕ ရဲတပ္ဖြဲ႕က လူသတ္ေကာင္ဓါးၿပေတြကို လိုက္လံစံုစမ္းတဲ႕ေနရာမွာ အေနာက္ကေန ေထာက္ပံ႕ဖို႕ ၿဖစ္တယ္ ။ သူတို႕ ရွင္းေၿပာၿပၾကတာက ရဲတပ္ဖြဲ႕မွာ ထူးခြ်န္တဲ႕ အမွဳလိုက္ စံုေထာက္ေတြ ရွိေပမယ္႕ ဘတ္ဂ်က္ မရွိဘူး..သူတို႕က အမွဳမွန္ကို ေဖၚထုတ္ခ်င္ၾကေပမယ္႕လည္း ကိုယ္႕စားရိတ္နဲ႕ကိုယ္ေတာ႕ လိုက္မလုပ္ႏိုင္ၾကဘူး ..သူတို႕ လစာကလည္း သိပ္မွ မရတာ ..ဒီေတာ႕ အမွဳေပၚေစခ်င္တဲ႕ လူက သူတို႕စားရိတ္စားခေတြကို ကူညီပံ႕ပိုးမယ္ ဆိုလို႕ရွိရင္သူတို႕ အလုပ္တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ လုပ္ႏိုင္လိမ္႕မယ္ လို႕ ရွင္းၿပၾကေတာ႕ ဓူ၀ံေဇာ္ ကလည္း သေဘာေပါက္ လြယ္သူတေယာက္ပါ ။
ရဲမွဴးကို သည္တရားခံ လူဆိုးေတြကို အၿမန္ဆံုးမိေအာင္ လုိက္ေပးပါ …က်ေနာ္ အစစ စားရိတ္ေတြ ထုတ္ေပးပါမယ္ ..လို႕ ေၿပာလိုက္ပါတယ္ ။
ရဲမွဴးက သူကိုယ္တိုင္ ဦးစီး စံုစမ္းစစ္ေဆးတာေတြ လုပ္ေနပါတယ္..သို႕ေပမယ္႕ နယ္ကို လိုက္လံစံုစမ္းတဲ႕ေနရာမွာေတာ႕ သူ႕လက္ေထာက္ ရဲအုပ္တင္ပပႏိုင္ကို သူ လႊတ္မယ္႕အေၾကာင္း..လိုတဲ႕ကားတို႕ စားရိတ္တို႕ ထုတ္ေပးရင္ေတာ႕ ပိုခရီးေရာက္တာေပါ႕ဗ်ာ….လို႕ ေၿပာတယ္ ။
ဓူ၀ံေဇာ္လည္း ရဲအုပ္တင္ပပႏိုင္နဲ႕ မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုမိသြားတယ္ ။
ေတာ္ေတာ္ လန္းတဲ႕ မိန္းမဘဲ ။ ယူနီေဖါင္း ၀တ္ထားတာ ေတာ္ေတာ္႕ကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႕ ၾကည္႕ေကာင္းတယ္ ။ အမို႕အေမာက္ အေကြ႕အေကာက္ေတြကလည္း သူ႕ေနရာနဲ႕သူ အဆင္ေၿပေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ ။
ဓူ၀ံေဇာ္က ရန္ကုန္မွာ သံုးဖို႕နဲ႕ နယ္ကို ထြက္ဖို႕ ကားႏွစ္စီကို ခ်က္ခ်င္း စီစဥ္ေပးၿပီး စားရိတ္စားခေတြလည္း လိုတာထက္ပိုေအာင္ကို ထုတ္ေပးပါတယ္ ။
မိဘေတြနဲ႕ မမိုးသူကို သတ္ၿပီး ပစၥည္းေတြ ယူသြားတဲ႕ လူသတ္ဓါးၿပတစုကို မရရေအာင္ ဖမ္းဖို႕ ၾကိဳးစားၾကၿပီ ။ ဒီလူသတ္ေကာင္ ဓါးၿပေတြကို မိမွ ေထာင္ထဲပို႕ၿပီးမွ သူေက်ာင္းတက္ဖို႕ ႏိုင္ငံၿခားကို ၿပန္မယ္ လို႕ စိတ္ပိုင္းၿဖတ္ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ပါတယ္ ။
ၿပီးပါၿပီ