Skip to main content

အရိုင္းေလး



ေယာက်ာ္းဆုံးသြားျပီးကတည္းက ပရိေဘာဂ လုပ္ငန္းကို ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ဘဲ ဆက္ျပီး ဦးေဆာင္လုပ္ခဲ့သည္။ သူအသက္က ၄၇ဆိုေပမဲ့ နုပ်ိဳဆဲျဖစ္သည္။ တစ္ခုလပ္တို႔ မုဆိုးဖိုတို႔ဆိုတဲ့ သူ႔ေယာက်ာ္းမိတ္ေဆြေတြက သူ႔ကို ရိသဲ့သဲ့ လုပ္ၾကေသးသည္။ တကယ္အတည္ယူဘို႔ ကမ္းလွမ္းလာသူေတြလည္း ရိွသည္။ ဒါမဲ့ သူဆုံးသြားတဲ့ ေယာက်ာ္းမ်က္ႏွာကို ေထာက္ျပီးေနခဲ့သည္။

တကယ္တန္း လုပ္ငန္းကို ဦးစီးလုပ္ကိုင္ရေတာ့လည္း မိန္းမသားမို႔ အခက္အခဲေတြ ရိွခဲ့သည္။ အားကိုး အားထားျပဳစရာ သားသမီးကလည္း မေမြးခဲ့ေတာ့ လက္ခဲြစရာက မရိွ။ ကိုျမင့္ေဆြရိွစဥ္ကတည္းက အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္ ကိုေဌးၾကြယ္က ခုထိအားကိုေနရဆဲ ျဖစ္လို႔ ေတာ္ေနေသးသည္။

ေကာင္တာမွာ ထိုင္ရင္း ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ စဥ္းစားေနရာက ေပါလစ္တိုက္ေနတဲ့ အလုပ္သမားေတြဆီ မ်က္စိက ေရာက္သြားသည္။ ကရင္ေလးတစ္ေယာက္ ထိုင္ရင္း ေပၚလစ္ကို အားရပါးရ ပြတ္ေနတာ ပုဆိုးေတာင္ ေအာက္စ လြတ္ေနတာကို ေတြ႔သည္။ အတြင္းခံ မပါလို႔ သူ႔လီးႀကီးကို ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ အတိုင္းသား ေတြ႔ေနရသည္။ သူကေတာ့ အလုပ္ထဲ အာရုံေရာက္ေနလို႔ ေအာက္စလြတ္ေနတာကို မသိရွာ။

ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္မ်က္လုံးက တျခားတစ္ေနရာကို ေျပာင္းလိုက္ ျပန္ၾကည့္လိုက္နဲ႔ လုပ္ေနသည္။ ကရင္ေလးလီးကလည္း နဲနဲေနာေနာ မဟုတ္။ မိန္းမဆိုေတာ့ ေယာက်ာ္းတန္ဆာကို ျမင္ရလို႔ မၾကည့္ဘဲ မေနႏိုင္။ ၾကည့္ေနရင္းကဘဲ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ အာေခါင္ေတြ ေခ်ာက္ကပ္လာကာ စိတ္ေတြၾကြခဲ့ရသည္။

စိတ္ကစဲြေနလို႔ ထင္ပါသည္။ ညအိပ္ေတာ့ အိပ္မက္ထဲမွာ ကရင္ေလးနဲ႔သူ လိုးၾကတယ္လို႔ မက္ျပန္သည္။ အိပ္မက္ထဲမွာတင္ သူကာမအထြဋ္အထိပ္ ေရာက္သြားခဲ့ရသည္။ စိတ္ေတြက ပိုျပီး ေခ်ာက္ျခားလာခဲ့သည္။ သူေနာက္ေန႔ လုပ္ငန္းခြင္စေတာ့လည္း ကရင္ေလးကိုဘဲ အာရုံထားၾကည့္မိေနေတာ့သည္။ သူ႔ကိုသူလည္း အ့ံေအားေနမိသည္။ အလုပ္သိမ္းခါနီးမွာ သူအစီအစဥ္ခ်ျပီး ကိုေဌးၾကြယ္ကို ေခၚလိုက္သည္။ ျပီး…

“ကိုေဌးၾကြယ္ေရ– ညက အိမ္ကို လူကပ္တယ္ေတာ့္ — က်မလည္း တစ္ေယာက္ထဲ — မေနရဲေတာ့ဘူး –ဒီညအလုပ္သမားထဲက– တစ္ေယာက္ေလာက္– ဒီအလုပ္ရုံထဲမွာ–အိပ္ခိုင္းရင္ေကာင္းမယ္”

လို႔ေျပာလိုက္သည္။ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္က သူ႔အလုပ္သမားေတြထဲမွာ ကရင္ေလးတစ္ေယာက္ထဲ လူပ်ိဳဆိုတာ သိလို႔ ဒီလိုအကြက္ခ် လိုက္တာျဖစ္သည္။ ကိုေဌးၾကြယ္က…

“ကရင္ေလးလာအုံး” ဆိုလွမ္ေခၚျပီး..

“မင္းဒီညအလုပ္ရုံမွာ အိပ္ေပးလိုက္ ညက လူကပ္လို႔တဲ့”

ဆိုေတာ့ ကရင္ေလးက မညင္းပါ။ ဒါမဲ့ အိမ္ခနျပန္ျပီး အဝတ္အစားသြား ယူမယ္လို႔ေတာ့ ခြင့္ေတာင္းသည္။ အားလုံးလုပ္ခေတြ ရွင္းျပီးသြားေတာ့ ထြက္သြားၾကသည္။ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္လည္း အလုပ္ရုံတံခါးေတြ ပိတ္ျပီး အလုပ္ရုံးေနာက္ဖက္က အိမ္ဆီသို႔လာခဲ့သည္။ သူေရခ်ိဳး ညစာစားျပီးခ်ိန္ ကရင္ေလး ျပန္ေရာက္လာသည္။ ေရခ်ိဳးျပီး သပ္သပ္ယပ္ယပ္ ဝတ္လာေတာ့ အလုပ္လုပ္ေနၾက ကရင္ေလးေတာင္ မထင္ရပါ။ သူက အလုပ္ရုံထဲမွာအိပ္ဖို႔ ေနရာထိုင္ခင္းေတြ လုပ္ေနသည္။ ျပီးေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္က..

“ဟဲ့—- ကရင္ေလး တီဗီြလာၾကည့္ေလ”

လို႔အိမ္ထဲကေန လွမ္းေခၚသည္။ ကရင္ေလး အိမ္ေပၚေရာက္လို႔ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ကို မသိမသာ ၾကည့္မိသည္။ ညအိပ္ဂါဝန္ဖားဖားႀကီးမွာ ပုခုံးေပၚက ႀကိဳးေသးေသးေလးနဲ႔ ျဖစ္သည္။ အတြင္းက ဘာမွမပါလို႔ လူလႈပ္ရွားတိုင္း ႏို႔ေတြက လႈပ္ေနသည္။

ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ကလည္း တစ္ခ်က္ခ်က္ ကရင္ေလး သူ႔ကိုၾကည့္ေနတာ သိလို႔ႏို႔ေတြကို တမင္လႈပ္ေအာင္ လုပ္ျပေနေလသည္။ ျပီးအေအးတခြက္ေဖ်ာ္ျပီး ကရင္ေလးေရွ႔မွာ သြားခ်ေပးရင္း ခါးကုန္းကာ ႏို႔ေတြကို မသိမသာ ျပလိုက္ေသးသည္။ အသက္၂၀အရြယ္ လူငယ္ပီပီ ကရင္ေလးလည္း မေနႏိုင္ဘဲ လီးက ေတာင္လာေတာ့သည္။ ဒါေၾကာင့္ ကမန္းကတန္း အေအးေသာက္ျပီး အလုပ္ရုံ အိပ္ယာဆီသို႔ ျပန္ျပီး ဂြင္းထုေနရသည္။

ဒါကို ခန္႔မွန္းမိလို႔ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ခနအၾကာမွာ ေနာက္က လိုက္သြားသည္။ သူထင္တဲ့အတိုင္း ကရင္ေလးတစ္ယာက္ မ်က္စိစုံမိွတ္ကာ ျခင္ေထာင္ထဲ ဂြင္းထုေနတာ ေတြ႔လိုက္သည္။ သူသတိထားမိတာကေတာ့ ကရင္ေလးရဲ႕ ေတာင္ေနတဲ့လီးႀကီးဘဲ ျဖစ္သည္။ ရွည္လည္းရွည္ တုတ္လည္းတုတ္ျပီး ေအာကားေတြထဲက ကပၸလီေတြရဲ႔ လီးႀကီးေတြလား ထင္ရသည္။ ကရင္ေလး ဂြင္းထုေနတာ ျမင္ရေတာ့ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ တႏွာစိတ္က ထိပ္ဆုံံးေရာက္သြားသည္။ သူဘာလုပ္ရမလဲ စဥ္းစားျပီး….

“ဟဲ့– ကရင္ေလး ဘာလုပ္ေနတာလဲ”

လို႔လွမ္းေျပာလိုက္သည္။ ကရင္ေလးလည္း ခ်ာကနဲ လွဲ႔ၾကည့္ျပီး ထလာကာ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ကို သိမ္းႀကံဳးဖက္လိုက္သည္။

“ဟဲ့–ဟဲ့– ဘာလုပ္တာတုန္း”

ဆိုဟန္ကိုယ့္ဘို႔ လုပ္လိုက္ေသးသည္။ ကရင္ေလးက

“က်ြန္ေတာ္– က်ြန္ေတာ္– မရေတာ့ဘူး”

ဆိုထစ္ထစ္ေငါ့ေငါ့ နဲ႔ေျပာေနရွာသည္။ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္လည္း လီးႀကီးက သူ႔ေပါင္ၾကားမွာ ေထာက္ေနတာမို႔ ခႏၶာကိုယ္ေပ်ာ့ဆင္သြားျပီး ကုရင္ေလးပုခံးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ကိုင္ကာ မီွထားရသည္။

ကရင္ေလးက ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ခါးႏွစ္ဖက္ကို အတင္းဆဲြဖက္ ကပ္ထားျပီး ႏႈတ္ခမ္းကို စုပ္နမ္းလာေတာ့သည္။ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္လည္း ျငိမ္က်သြားေတာ့သည္။

“အလုပ္ရုံႀကီးထဲမွာကြာ–လာဟယ္ အိမ္ေပၚသြားရေအာင္”

ဆိုအသံတိုးတိုးေလးနဲ႔ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္က ေျပာလာရွာေတာ့သည္။

“အိုကြာ–ကေလးရယ္– အဟင့္ဟင့္–အဲ့လိုႀကီးလုပ္ပါနဲ႔– အားနာလိုက္တာကြာ”

လို႔ဆိုေပမဲ့ ေပါင္ကို အကားႏိုင္ဆုံး ကားထားေပးေနသူက ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ျဖစ္သည္။ လ်ာခ်ြန္ခ်ြန္ေလးက ေစာက္ပတ္အႏွံ႔ ေျပးလႊားေနတာမို႔ သူျငီးရင္း ေကာ့ေကာ့ေပးေနသည္။ ေစာက္ဖုတ္ကထြက္တဲ့ အရည္ေတြကလည္း မနဲ။ ကရင္ေလးႏႈတ္ခမ္းအႏွံ႔မွာ ေပေနသည္။ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္တစ္ေယာက္ လီးနဲ႕ အလိုးခံခ်င္ေနခဲ့ျပီမို႔ –..

“လိုးပါေတာ့ ကေလးရယ္– မမမေနႏိုင္ေတာ့ဘူး”

လို႔ေျပာလာေတာ့သည္။ ကရင္ေလးက ဖင္ကုန္းေပးထားတဲ့ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ရဲ႔ ဖင္ႏွစလုံးၾကားက ေစာက္ဖုတ္လီးနဲ႔ေတ့ကာ ေဆာင့္ခ်လိုက္သည္။

ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္လည္း ေစာက္ဖုတ္ထဲက ေအာင့္သြားလို႔ အံႀကိတ္ထားရင္း လည္ေခ်ာင္းထဲက တအုအုနဲ႔ ေအာ္ေနရသည္။ လီးကႀကီးလြန္ေတာ့ သူေစာက္ဖုတ္ပင္ ကဲြထြက္သြားမလားလည္း သူေတြးသည္။ ေကာင္ေလးက အရိုင္းမို႔ အတင္းေဆာင့္ေနတာကိုလည္း သူမဟန္႔တားခ်င္။ ဒီလိုနဲ႔ ေအာင့္တာေပ်ာက္ျပီး ေကာင္းလာခဲ့သည္။

“ကေလးရယ္– ေဆာင့္ေဆာင့္ — မမေကာင္းေနျပီ-အဟင့္– လိုးပါကြယ္– စိတ္ႀကိဳက္လိုး–မမေကာင္းလြန္းလို႔ပါဟယ္–အီးဟီး”

ဆိုျငီးေနရွာသည္။ ကရင္ေလးက လီးကို ေစာက္ဖုတ္အျပင္ထိ ထုတ္ျပီးေဆာင့္ျပန္သည္။

“အမေလး– လိုးတတ္လိုက္တာ ကေလးရယ္- မမေစာက္ဖုတ္– ႏႈတ္ခမ္ေတြ– ျပတ္ပါသြားအုံးမယ္–အီး”

ဆိုေျပာရင္း ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ တစ္ခ်ီျပီးသြားသည္။

“ေကာင္းလိုက္တာ–ကေလးရယ္”

ဆိုသူျပတ္လပ္ေနတဲ့ ကာမအရသာထူးကို တစ္ႀကိမ္ရသြားရွာသည္။ အားေကာင္းေမာင္းသန္ အရြယ္လည္း ျဖစ္လီးကလည္းႀကီးမို႔ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္အတြက္ အေတာ္အရသာထူးခဲ့ရသည္။

“ကေလး– ျပီးလိုက္ေတာ့–မမဖက္အိပ္ခ်င္တယ္ကြာ”

ဆိုလွဲ႔ေျပာလိုက္သည္။

“ဟုတ္မမ– ျပီးေတာ့မွာပါ”

ဆိုအားကုန္ႀကံဳးေတာ့သည္။ အားကုန္ႀကံဳးရင္နဲ႔ ကရင္ေလးလီးရည္ေတြ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ ေစာက္ဖုတ္ထဲ ပန္းထုတ္လိုက္ေတာ့သည္။

သူ႔ႏို႔ကို ကေလးေလးတစ္ေယာက္စို႔သလို စို႔ေပးေနတာေၾကာင့္ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ရင္ထဲ ေအးကနဲ ျဖစ္ေနကာ ၾကက္သီးေတြပင္ ထေနရသည္။ သူ႔ေစာက္ရည္ေတြနဲ႔ ခ်ြဲေနတဲ့ လီးေပ်ာ့ႀကီးကို ကိုင္ကာ ဂြင္းထုေပးေနေသးသည္။ ျပီး….

“ထပ္လိုးအုံမွာလား”

လို႔ ညုတုတုအသံနဲ႔ ေမးလိုက္သည္။ ကရင္ေလးက…

“တစ္ညလုံးလိုးမွာ”

ေျပာေတာ့ ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္က…

“မနက္က်– မမကို–ေဆးရုံသာလိုက္ပို႔”

လို႔ေျပာရင္းရီသည္။

“ကဲ–မမမင္းလီးရည္ေတြ သြားေဆးအုံးမယ္”

ဆိုကုတင္ေပၚက ဆင္းသြားသည္။ ကရင္ေလးက ေနာက္ကေန ေဒၚခင္မ်ိဳးျမင့္ဖင္ႀကီးကို ၾကည့္ျပီး အေတာ္ေတာင့္တာဘဲ ငါေတာ့ အေတာ္ကံေကာင္းပါလားလို႔ ေတြးေနသည္။

ၿပီးပါၿပီ….။

Popular posts from this blog

တစ်ကိုယ်လုံးလဲ ဖွတ်ဖွတ်ကိုကြေလို့

သက် ကိုယ့်ကိုတကယ်ကောချစ်တာ ဟုတ်ရဲ့လားဟင်.?ဒီမှာကိုထွေး ချစ်တာကချစ်တာ စည်းကမ်းကစည်းကမ်းဘာမှမဆိုင်ဘူး မနက်ဖန် တရက်လေးတောင်ရှင် မစောင့်နိုင်ဘူးလား ဟင် သက်ရယ် မနက်ဖြန်ဆို ဟိုကောင်အောင်ကြီးရဲ့မင်္ဂလာအဝင်နေ့ပါဆိုမှကိုပြန်အိပ်ရမှာမဟုတ်ဘူးသူ့မိန်းမရွာကလဲဒီမြို့နဲ့က အဝေးကြီး ကိုတို့သူငယ်ချင်တွေ အားလုံး မင်္ဂလာပြီးမှ ပြန်ရမယ်လို့ အစထဲကပြောပြီးသားပါဆိုနေမှရော။လုပ်ပါကွာ နော်….နော်။ မရဘူး သက်က စည်းကမ်းကို မဖျက်နိုင်ဘူး မနက်ဖန် ည ကိုထွေးပြန်လာရမယ် ဘယ်လောက်ဝေးဝေး ဆိုင်ကယ်နဲ့ဘဲနောက်မနက်မှစောစောပြန်သွားပေါ့ ဖယ်စမ်းပါ ဒီလက်ကြီးက ဒီနို့ဘဲလာလာနှိုက်နေတာကျမကိုထွေးရဲ့လက်ကိုပုတ်ချတယ် ဒါပေမဲ့ မရပါဘူး ကိုထွေးက ကျမကိုနမ်းတယ် ကစ်စ်ပေးတယ် နို့တွေကိုကိုင်တယ်ပြီးတောကျမလက်တဘက်ကိုကိုင်ပြီးသူ့လီးကိုစမ်းခိုင်းတယ်။ဟင့်အင်းကွာ….နက်ဖန်ဆို..သက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ တပတ်ပြည့်ပြီဘဲတရက်လေးစောပေးရတာများ ဘာဖြစ်မှာကျနေတာဘဲ….ဒီမှာ တင်းနေပြီကိုင်ကြည့်စမ်းပါ သက်ရယ်။ ကိုထွေး, သက်ကိုရှင်ယူထားတဲ့မိန်းမဘဲ ဆိုပြီး နိုင်ထက်စီးနင်းပြုချင်တာလား လာမလုပ်နဲ့သက်မကြိုက်ဘူး သက်ကိုဘယ်လိုမိန်းမမျိုးလို့ရှင်ထင်နေသလဲ။ကျမ အော်လိုက်တော့ ကိုထွေးလန့်သွားပုံရသည...

တွင်းဟောင်းရေကြည် အေးမြသည်

`ကောက်ကြီးရေ …ကောက်ကြီး´´ ``အော်…ရေချိုးနေတာပဲ´´ ``အော် မင်းကငါခေါ်တာမထူးဘဲဘာလုပ်နေတာလဲ´´ ``ဟေ့ရောင် မင်းဂွင်းထုနေတာလား´´ ကျနော်လည်းစိတ်တို၍အော်ပြောလိုက်ရင်းရေချိုးခန်းရှေ့မှာ ထိုင်စောင့်နေသည်။တံခါးဖွင့်သံကြားသောအခါ ကျနော်မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ``ဗျာ……အန်တီမေ´´ ``ငါ့သားဘာတွေအော်နေတာလဲ´´ ကျနော်ချက်ချင်းမဖြေနိုင်ဘဲ မျက်လုံးများပြူး၍ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသည်။ကျနော့်ရှေ့တွင်ရပ်နေသောသူမှာတခြားသူမဟုတ်။ကျနော့်သူငယ်ချင်းကောက်ကြီး၏အမေအန်တီမေဖြစ်သည်။အန်တီမေ၏တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ရင်လျားထားသော ထဘီပါးပါးတစ်ကွင်းသာပါရှိသည်။ ကိုယ်လုံးမှာရေစိုနေ၍ ထဘီနှင့်အသားမှာကပ်နေသည်။ဆံပင်ပေါ်မှရေစက်ကလေးများကကလည်း ဖြူဖွေးမို့မောက်သော နို့အုံကြီးနှစ်ခုကြားသို့ တစ်စက်စက်စီးနေသည်မှာ ဆယ်ကျော်သက်ပိုးထခါစအရွယ်မပြောနှင့် မြင်သူတကာပင် စိတ်ထိန်း၍ရနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ထဘီခြားမှထိုးထွက်နေသောနို့သီးခေါင်းလေးများမှာလည်း မြင်သူတကာစို့ချင်အောင် စူထွင်နေသည်။ကျနော်လည်း အန်တီမေ့မျက်နှာကိုမမြင်တော့ဘဲ နို့အုံဖွေးဖွေးလေးနှင့် စူထွက်နေသောနို့သီးခေါင်းလေးများကိုသာစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ``ဟဲ့ ခလေး…´´ ``အန်တီမေးနေတယ်လေ´´ ``ဟိုဟာ…ကောက်ကြီးမရှိဘ...

လွမ်းရ ခက်ပေမယ့် တမ်းတလျက်ပါ

ဆောင်းဦးလေနုအေးတို့သွေးနေပြီ ..  နှင်းမြူတို့က  လွင့်ပျံပြီး  ဦးချမ်းသာအောင်၏  မျက်နှာကို  တိုးဝှေ ့လာသည်..  လက်ကျန်အရက်ခွက်ကို  တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး  နှင်းလေအေး၏  ကျီစယ်မှုကို  ခံယူလိုက်ရာ  အတွေးများက  လွန်ခဲ့သော  တစ်နှစ်ခန့်ကို  ရောက်သွားလေသည်  ..။ “ကိုကို..  အဆုံးစွန်ထိ  လုပ်တော့မလို့လား” အဝတ်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု  ပေါင်းစုံဖို့အတွက်  ကြိုးပမ်းနေသော  နှစ်ဦးစလုံးမှာ  ရမက်၏  လောက်မြိုက်မှုကြောင့်  မောပန်းနေကြသည်..  ။ “အင်း..  သဲ  ..  ကို  အဆုံးစွန်ထိ  ဖြစ်ချင်နေပြီ  ..  ခနလေးပဲ  သည်းခံပေးနော်  ..  ” “ကိုကိုရယ်  ..  သဲ  ကိုကို့ကို  ဒီလောက်လိုက်လျောတာတောင်လွန်နေပြီ  ..မလုပ်ပါနဲ့နော်  ..  ” “မရတော့ဘူး  သဲ  ..  ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တော့  ” လျှပ်စစ်ဓာတ်ပါသော  အင်္ဂါနှစ်ခု၏  ထိတွေ့မှုမှာ  မိန်းမောပြီး  ငြင်းဆန်အားတွေပျောက်ဆုံးကုန်ကြပြီ  ..။ လူ့ကျင့်ဝ...

တင်ဇာနွယ်

တင်ဇာနွယ်မှာ ပထမဦးဆုံးအလိုးခံဘုးသည်ဖြစ်ရာ ဦးသာထွန်း၏လီးကြီးဖြင့်အလိုးခံလိုက်ရသည်ဖြစ်ရာ အားမရှိသလိုပင်ဖြစ်နေကာ ဦးသာထွန်းပြုသမျှ ငြိမ်ခံနေလိုက်ရတော့သည် ။ တင်ဇာနွယ်ကိုဘေးတစောင်းရွှေ့လိုက်မှ သူမ၏တင်ကြီးက လွန်စွာပင်ကားထွက်နေရာ လိုးချင်စိတ်တွေပိုပြင်းထန်လာတော့သည် ။ ထို့ကြောင့်လီးကြီးကိုစောက်ဖုတ်ဝသို့တေ့ကာထိုးထည့်လိုက်သော်လဲ စောက်ဖုတ်ကကျဉ်းနေသဖြင့်မဝင် ထိုအခါဦးသာထွန်းကလီးထိပ်ကို တံတွေးစွတ်ပြီးထပ်ထည့်လိုက်သည် ။ ဒါတောင်တော်တော်နဲ့မဝင်သေးသဖြင့် ဖိထည့်လိုက်ရာ ” ဗြစ် ဗြစ် ဗြစ် ” ဆိုသည့်အသံပင်ထွက်လာပြီး လထစ်ကြီးဝင်သွားလေရာ” အမလေး သေပါပြီ အ အား အား အမေ့ နာလိုက်တာအရမ်းဘဲ အား အု အု ဖြေးဖြေးလုပ်ဦးရယ် သမီးမခံနိုင်ဘူး အရမ်းနာတယ် အ အီး အီး အမေ့ ”‘ ” ခဏလေးအောင့်ခံလိုက်နော်သမီး စအလိုးခံကာစတော့နည်းနည်းလေးနာမှာပေါ့ နောက်တော့ကောင်းလာမှာသမီးရဲ့ ဦးလဲဖြေးဖြေးလေးဘဲ လိုးမယ်နော် ” ” အင့် အ အ ဟုတ် ဖြေးဖြေးလုပ်နော် သမီးမခံနိုင်ဘူး အ အမေ့ နာတယ်ဦး အအင့် အီး အီး” ဦးသာထွန်းကချော့ပြောနေရင်း ဖြေးဖြေးချင်းလီးကြီးကိုထည့်နေရာ တဖြေးဖြေးနှင့်လီးကြီးအဆုံးထိဝင်သွားျတာ့သည် ။ ကြပ်တစ်နေသည့်အပြင် ကောင်မလေး၏ရုန်းကန်နေသဖြင့် သူ၏လထစ်ကြီး...

မီးနဲ့ကစားတဲ့ မာယာသည်

ခင်မီမီကျော့်ကိုယ်ပေါ်မှာဝတ်ဆင်ထားသော တီရှပ်အင်္ကျီပါးကလေးအောက်မှ ရွှေရင်နှစ်မြွှာက တင်းတင်းအိအိ မို့မောက်ကြွရွနေပြီး အခုအခံမပါသော နို့သီးခေါင်းကလေးနှစ်ခုကိုပါ ထင်းထင်းရှင်းရှင်းကြီး မြင်တွေ့နေရလေသည်။သူမခါးအောက်ပိုင်းဆီမှာတော့ ပေါင်လယ်လောက်အထိသာရှိသော မရမ်းစေ့ရောင် မီနီစကပ် တိုနံ့နံ့ ကလေးကြောင့် သူမ၏အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင် လုံးဝိုင်းကားစွင့်နေသော တင်ပါးအိအိနှစ်ဖက်ကို ဘယ်လိုမှပင် လုံခြုံအောင် မဖုံးဖိထားနိုင်ရှာဘဲ ဖြစ်နေပေသည်။ ကျော်မောင်နှင့်သိန်းအေးတို့နှစ်ယောက် ဆက်တီခုံရှည်ကြီး ပေါ်မှာထိုင်ရင်း သူတို့ရှေ့က ထိုင်ခုံကလေးတစ်လုံးမှာ ကျုံ့ကျုံ့ရုံ့ရုံ့ကလေး ခေါင်းကလေးငုံ့၍ ထိုင်နေရှာသည့် သူမခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို အထက်ရော အောက်ပါမကျန် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် မျက်စိအရသာခံ ကြည့်နေကြသည်။ခင်မီမီကျော်မှာ ပေါင်တံအစုံကို ပူးပူးကပ်ကပ် တင်းတင်းစေ့ထိုင်နေပေမယ့် တိုလွန်းနေသောစကပ်ကြောင့် သူမ၏ပေါင်ခွဆုံနေရာကလေးမှာ စကပ်အောက်စလွတ်ပြီး ဖုဖုဖောင်းဖောင်းဖြစ်နေသည့် ပန်းနုရောင် ပင်တီပါးကလေးနှင့်တကွ တစ်စွန်းတစ်စထွက်ပေါ်နေသော အမွှေးအမြင်ကလေးများကိုပါ အတိုင်းသား လှမ်းမြင်နေရပါသည်။ ကျော်မောင်ကစတင်၍ ” မီမီ ခုလို လိုက်လာတာ ...